اکنون شرح بازگشتن خویش به جانب خانه به راه مکه حرسها الله تعالی من الافات از مصر بازگویم.
در قاهره نماز عید بکردم و سه شنبه چهاردهم ذی الحجه سنه احدی و اربعین و اربعمایه از مصر در کشتی نشستم و به راه صعید الاعلی روانه شدم و آن روی به جانب جنوب دارد. ولایتی است که آب نیل از آن جا به مصر میآید و هم از ولایت مصر است و فراخی مصر اغلب از آن جاست، و آن جا بر دو کناره نیل بسی شهرها و روستاها بود که صفت آن کردن به تطویل انجامد، تا به شهری رسیدیم که آن را اسیوط میگفتند وافیون ازاین شهر خیزد و آن خشخاش است که تخم او سیاه باشد. چون بلند شود و پیله بندد او را بشکنند از آن مثل شیره بیرون آید. آن را جمع کنند و نگاه دارند افیون باشد و تخم این خشخاش خرد و چون زیره است. و بدین اسیوط از صوف گوسفند دستارها بافند که مثل او در عالم نباشد و صوف های باریک که به ولایت عجم آورند و گویند مصری است همه از این صعیدالاعلی باشد چه به مصر خود صوف نبافند و من بدین اسیوط فوطه ای دیدم از صوف گوسفند کرده که مثل آن نه به لهاور دیدم و نه به ملتان و به شکل پنداشتی حریر است. و از آن جابه شهری رسیدیم که آن را قوص میگفتند و آن جا بناهای عظیم دیدم از سنگ های که هر که آن ببیند تعجب کند؛ شارستانی کهنه و از سنگ باروی ساخته و اکثر عمارت های آن از سنگ های بزرگ کرده که یکی از آن مقدار بیست هزار من و سی هزار من باشد و عجب آن که به ده پانزده فرسنگی آن موضع نه کوهی است و نه سنگ تا آنها را از کجا و چگونه نقل کرده باشند.



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: ناصرخسرو در این بخش آغاز سفر بازگشت خود از مصر به سوی خانه را از راه مکه شرح میدهد. او پس از نماز عید در قاهره در ذیحجهٔ ۴۴۱ با کشتی به سوی جنوب و صعید بالا میرود و از شهر اسیوط و شیوهٔ گرفتن افیون از خشخاش و پشمینهبافی بیمانند آنجا سخن میگوید. سپس از شهر کهن قوص و بناهایش با سنگهای بسیار بزرگ یاد میکند و از اینکه در آن نزدیکی کوه و سنگی نیست، شگفتزده میشود.
هوش مصنوعی: اکنون شرح بازگشتم از مصر به سوی خانه را، از راه مکه، بازمیگویم؛ خداوند مکه را از آسیبها نگاه دارد.
هوش مصنوعی: نویسنده پس از خواندن نماز عید در قاهره، روز سهشنبه چهاردهم ذیحجهٔ سال ۴۴۱ هجری با کشتی از مصر به سوی جنوب و ناحیهٔ صعید بالا رفت؛ ناحیهای که نیل از آن به مصر میآید و بیشتر فراوانی و نعمت مصر از آنجاست و در دو کنارهٔ نیل شهرها و روستاهای بسیار دارد. به شهر اسیوط رسیدند که افیون از آنجا به دست میآید: خشخاش را پس از رسیدن و بستن غوزه میشکنند و شیرهای از آن بیرون میآید که جمع و نگهداری میکنند و افیون میشود؛ تخم آن سیاه و ریز مانند زیره است. در اسیوط از پشم گوسفند دستارهایی بیمانند میبافند و پشمینههای نازکی که به سرزمین ایران میبرند و مصری مینامند همه از همین صعید است، زیرا در خود مصر پشمینه نمیبافند؛ نویسنده در آنجا لنگی پشمی دید که همانندش را در لاهور و ملتان ندیده بود و به ابریشم میمانست. سپس به شهر قوص رسیدند و در آنجا بناهای شگفتانگیز سنگی دیدند: شهری کهن با بارویی سنگی و ساختمانهایی از سنگهای عظیم که هر یک بیست تا سی هزار من وزن داشت، و شگفت آنکه تا ده پانزده فرسنگی آنجا نه کوهی هست و نه سنگی، و معلوم نیست آن سنگها را از کجا و چگونه آوردهاند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.