روز یکشنبه، غّره رمضان، به رمله رسیدیم، و از قیساریه تا رمله هشت فرسنگ بود، و آن شهرستانی بزرگ است و باروی حصین از سنگ و گچ دارد، بلند و قوی و دروازهای آهنین برنهاده، و از شهر تا لب دریا سه فرسنگ است، و آب ایشان از باران باشد و اندر هر سرای حوض های باشد که آب باران بگیرند و همیشه از آب ذخیره باشد. در میان مسجد آدینه حوضهای بزرگست، که چون پر آب باشد هر که خواهد برگیرد، و نیز دور مسجد آنجا را سیصد گام اندر دویست گام مساحت است، بر پیش صفّه نوشته بودند که پانزدهم محرم سنه خمس و عشرین و اربعمایه (۴۲۵) اینجا زلزله ای بود قوی و بسیار عمارات خراب کرد، اما کس را از مردم خللی نرسید.
درین شهر رخام بسیار است و بیشتر سراها و خان های مردم مرخّم است، به تکلّف و نقش ترکیب کرده و رخام را به اره میبرند که دندان ندارد و ریگ مکّی در آنجا میکنند و اره میکشند بر طول عمودها نه بر عرض چنانکه چوب از سنگ الواح میسازند و انواع و الوان رخامها آن جا دیدم از ملمّع و سبز و سرخ و سیاه و سفید و همه لونی، و آنجا نوعی انجیر است که به از آن هیچ جا نباشد و از آنجا به همه اطراف بلاد میبرند، و این شهر رمله را به ولایت شام و مغرب فلسطین میگویند.
سیوم رمضان از رمله برفتیم، به دیهی رسیدیم که خاتون میگفتند، و از آنجا به دیهی دیگر رفتیم که آن را قریة العنب میگفتند، در راه سداب فراوان دیدیم که خودروی بر کوه و صحرا رسته بود. در این دیه چشمه آب نیکو خوش دیدیم که از سنگ بیرون میآمد و آن جا آخرها ساخته بودند و عمارت کرده، و از آنجا برفتیم روی بر بالا کرده تصور بود که بر کوهی میرویم که چون بر دیگر جانب فرو رویم شهر باشد، چون مقداری بالا رفتیم صحرایی عظیم در پیش آمد، بعضی سنگلاخ و بعضی خاکناک، بر سر کوه شهر بیت المقدس نهاده است، و از طرابلس که ساحل است تا بیت المقدس پنجاه و شش فرسنگ، و از بلخ تا بیت المقدس هشتصد و هفتاد و شش فرسنگ است.



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: ناصرخسرو در این بخش از سفرنامه رسیدن خود به رمله در آغاز رمضان را گزارش میکند و از بارو، آبانبارهای باران، مسجد جامع، کتیبهٔ زلزلهٔ سال ۴۲۵، مرمرهای رنگارنگ، شیوهٔ بریدن مرمر با ارهٔ بیدندانه و ریگ، و انجیر مشهور آن سخن میگوید. سپس از روستاهای خاتون و قریة العنب، سداب خودرو و چشمهٔ گوارای آنجا میگذرد و با بالا رفتن از کوه به دشتی میرسد که بیتالمقدس بر فراز آن است، و فاصلهٔ آن را تا طرابلس و بلخ ذکر میکند.
هوش مصنوعی: روز یکشنبه، اول ماه رمضان، به شهر رمله رسیدیم که هشت فرسنگ با قیساریه فاصله دارد. رمله شهری بزرگ است با دیواری محکم و بلند از سنگ و گچ و دروازههای آهنی، و سه فرسنگ تا ساحل دریا فاصله دارد. آب مردم از باران است و در هر خانه آبانباری برای جمع کردن آب باران دارند. در میان مسجد جامع آبانبارهای بزرگی است که هر کس میتواند از آن آب بردارد. محوطهٔ مسجد سیصد گام در دویست گام است و بر سردر صفهٔ آن نوشته بودند که در پانزدهم محرم سال ۴۲۵ زلزلهای سخت آمد و بسیاری از ساختمانها را ویران کرد، ولی به کسی آسیبی نرسید.
هوش مصنوعی: در این شهر سنگ مرمر فراوان است و بیشتر خانهها و کاروانسراها با مرمر و با دقت و نقشونگار فرش و تزیین شده است. مرمر را با ارهٔ بیدندانه میبرند؛ ریگ مکی زیر آن میریزند و اره را در طول ستون سنگ میکشند و از سنگ تختههایی مانند تختهٔ چوب میسازند. مرمرهای گوناگون به رنگهای رگهدار و سبز و سرخ و سیاه و سفید دیدم. در آنجا انجیری هست که بهتر از آن جایی نیست و آن را به همهٔ سرزمینها میبرند. این شهر را جزو ولایت شام و فلسطین در سمت مغرب میدانند.
هوش مصنوعی: سوم رمضان از رمله حرکت کردیم و به روستایی به نام خاتون و سپس به روستای قریة العنب رسیدیم و در راه گیاه سداب فراوانی دیدیم که خودرو در کوه و دشت روییده بود. در این روستا چشمهای با آب گوارا از دل سنگ میجوشید و کنار آن آبشخورها و بناهایی ساخته بودند. از آنجا رو به بالا رفتیم و گمان میکردیم از کوهی بالا میرویم که آن سویش شهر است، اما پس از مقداری بالا رفتن دشتی بزرگ، بخشی سنگلاخ و بخشی خاکی، پیش رویمان پدیدار شد و شهر بیتالمقدس بر بالای کوه قرار دارد. فاصلهٔ طرابلس ساحلی تا بیتالمقدس پنجاهوشش فرسنگ و از بلخ تا بیتالمقدس هشتصد و هفتاد و شش فرسنگ است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.