گنجور » ناصرخسرو » دیوان اشعار » رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱

کیوان چو قران به برج خاکی افگند

زاحداث زمانه را به پاکی افگند

اجلال تو را ضؤ سماکی افگند

اعدای تو را سوی مغاکی افگند

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

ناشناس نوشته:

مصرع اول بیت دوم مفهوم نیست
—
پاسخ: در مصرع مذکور حرف «ؤ» از کلمه‌ی «ضؤ» افتاده بود که تصحیح شد.