شوخ درودگر نکند راست خانه را
تا رفته بر درش نکنم سخت خانه را
چون تیشه سرفگنده به هر در که پا نهاد
محکم کند در اول دم سنج خانه را
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
شوخ درودگر نکند راست خانه را
تا رفته بر درش نکنم سخت خانه را
چون تیشه سرفگنده به هر در که پا نهاد
محکم کند در اول دم سنج خانه را
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به درودگری اشاره می‌کند که شوخی‌اش بر سر درِ خانه، باعث می‌شود که او نتواند کاری کند. درودگر با تیشه‌ای در دست به هر در که می‌رسد، به محکم کردن آن می‌پردازد. این تصویر توصیفی، به نوعی به تلاش و کوشش در برابر مشکلات و موانع اشاره دارد.
هوش مصنوعی: در اینجا بیان می‌شود که شخصی که با شوخی و مهربانی برخورد می‌کند، نمی‌تواند به درستی و به شدت با مسائل مواجه شود. بنابراین، تا زمانی که نتوانم با کمال سختی به مسائلم رسیدگی کنم، درنگ می‌کنم و از در نزدیکی به مسائل پرهیز می‌کنم.
هوش مصنوعی: هر جا که وارد می‌شود با قدرت و اعتماد به نفس عمل می‌کند و در ابتدا توجه و بررسی دقیقی دارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.