شکایت نامه آن روی چون گل بود در دستم
قلم در ناله چون منقار بلبل بود در دستم
دماغم بود همچون نافه دلجمع از پریشانی
خوش آن شبها که همچون شانه کاکل بود در دستم
به جستجوی تو در باغ هر صبحی که می رفتم
به هر سو می دویدم دسته گل بود در دستم
به گلشن رفته روی سبزه ها را یاد می کردم
به یاد خط رخسار تو سنبل بود در دستم
به کوی گلفروشان سیدا روزی که می رفتم
بسان غنچه همیان پر از پل بود در دستم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و زیبایی معشوق میپردازد و نشان میدهد که یاد و آثار او در همه جا همراهش است. در جستجوی معشوق، شاعر به باغ میرود و یادآوری لحظات شیرین با او را در دل دارد. همچنین، با توصیفاتی زیبا از گلها و گلشن، احساس دلتنگی و longing را به نمایش میگذارد. در نهایت، او غم و شادی ناشی از عشق را در قالب تصاویری عمیق و نمادین بیان میکند.
هوش مصنوعی: شکایتنامهام که همچون چهرهای زیبا و گلگون بود در دستانم بود، و قلمی که در آن مینوشتم شبیه به ناله بلبل در دامانم قرار داشت.
هوش مصنوعی: بینی من مانند عطر خوشی است که از دل جمع و شادابی به وجود آمده است. یاد آن شبها میکنم که موهایم به مانند شانهای در دستانم بود و غم و پریشانی را فراموش کرده بودم.
هوش مصنوعی: هر صبح که به باغ میرفتم، به جستجوی تو به هر سمت میدویدم و در دستم یک دسته گل بود.
هوش مصنوعی: به باغ رفتم و در کنار چمنها به فکر تو بودم. در این میان، سنبل (گل) را در دستم گرفتم که یادآور زیبایی و نقش چهرهات بود.
هوش مصنوعی: روزی که به محله گلفروشان میرفتم، مانند غنچهای، در دستم کیسهای پر از گل بود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.