تا یک هستی ز آسمان می‌آید
هستی ز فلک نعره‌زنان می‌آید
از نعرهٔ او جان و جهان می‌غرد
کان جان جهان از آن جهان می‌آید
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
تا یک هستی ز آسمان می‌آید
هستی ز فلک نعره‌زنان می‌آید
از نعرهٔ او جان و جهان می‌غرد
کان جان جهان از آن جهان می‌آید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این رباعی، شاعر به ارتباط میان آسمان و زمین اشاره می‌کند و می‌گوید که از آسمان هستی به زمین نازل می‌شود. صدای نعره آسمانی نشانه‌ای از قدرت و وجود جان و جهان است که از آن بُعد تعالی می‌رسد و می‌تواند تأثیری شگرف بر هستی داشته باشد. به‌طور کلی، شعر تأکید بر ارتباط عمیق میان عالم بالا و زمین دارد.
هوش مصنوعی: تا یک وجود جدید از آسمان به وجود می‌آید، این هستی از آسمان به صورت نعره‌ای شنیده می‌شود.
هوش مصنوعی: از فریاد و نعرهٔ او، جان و همهٔ موجودات به شوق می‌آیند، زیرا که جان و جهان از آن عالم (عالم غیبی) وارد می‌شود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
امروز به چشم من چنان می‌آید
کز لعل لبت بوی کسان می‌آید
جانا عجبم ز مردمان می‌آید
نادیده بگویند و همان می‌آید
چو شمع تنم ز دل به جان می آید
جانم به لب از تاب زبان می آید
زین آتش دل خوشم چنان می آید
کز آتش آب در دهان می آید
از رنگ رخش گل به فغان می آید
وز لعل لبش شکر به جان می آید
چاهی است معلّق زنخش می بینی
کز دیدنش آب در دهان می آید
باد سحری رقص‌کنان می‌آید
با مژده یار مهربان می‌آید
برخیز که تا بر سر ره بنشینیم
کآواز درای کاروان می‌آید
آن سرو خرامان که چنان می آید
از رفتن او دلم بجان می آید
زلفش که دم از نافه تاتار زند
مشک ختنست و بوی آن می آید
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.