گنجور

رباعی شمارهٔ ۱۷۱۹

 
مولوی
مولوی » دیوان شمس » رباعیات
 

ای خواجه ز هر خیال پر باد شوی

وز هیچ ترش گردی و دلشاد شودی

دیدم که در آتشی و بگذاشتمت

تا پخته و تا زیرک و استاد شوی

 

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) | شعرهای مشابه | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

حاشیه‌ها

تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

نازیلا نوشته:

وز هیچ ترش گردی و دلشاد شوی

جستجو در لغتنامهٔ دهخدا: از این پس به کمک واژه‌یاب نقطه کام