|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ز بعدِ وقت نومیدی، امیدی‌ست
به زیر کوری اندر سینه، دیدی‌ست
نبینی نور چون دانی تو کوری
سیه نادیده کی داند سپیدی‌ست؟
قرینِ صد هزاران نقش و معنی
نهان تصریف سلطان وحیدی‌ست
که جنباننده این نقش و معنی‌ست
چو بادی رقص‌های شاخِ بیدی‌ست
مشو نومید از دشنام دلدار
که بعدِ رنج روزه، روز عیدی‌ست
که یبقی الحب ما بقی العتاب
که هر نقصی کشاننده مزیدیست
رها کن گفت به از گفت یابی
یقین هر حادثی را خود ندیدی‌ست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به امید و نور پس از ناامیدی اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که در دل تاریکی‌ها، نوری نهفته است که انسان باید آن را ببیند. او به زیبایی بیان می‌کند که هر سختی و رنجی که در زندگی وجود دارد، می‌تواند به روزهای خوشی و عید منتهی شود. همچنین مولانا به نوعی از خیال و معانی عمیق زندگی پرداخته و به کنایه می‌گوید که تجربیات تلخ به رشد و کمال انسان کمک می‌کند. در نهایت، او دعوت می‌کند که انسان به جای گفت‌وگوهای بی‌فایده، بر احساس و تجربه‌های واقعی تمرکز کند.
هوش مصنوعی: بعد از زمان ناامیدی، همواره امیدی وجود دارد که در دل آدمی روشن می‌ماند.
هوش مصنوعی: اگر نوری را نمی‌بینی، به این معنی است که به خاطر کوری‌ات نمی‌دانی چه چیزی سفید است. کسی که نمی‌تواند ببیند، هرگز نمی‌تواند درک کند که سپیدی چیست.
هوش مصنوعی: نقش‌ها و معانی پنهانی بسیاری وجود دارد که نظم و ترتیب آنها تحت تدبیر و حاکمیت یک قدرت بالاست.
هوش مصنوعی: آن کسی که این تصویر و مفهوم را به حرکت درآورده، مانند بادی است که شاخ‌های درخت بید را به رقص درمی‌آورد.
هوش مصنوعی: از دشنام و ناملایمی که از محبوب می‌شنوی ناامید نشو، زیرا بعد از این سختی‌ها و رنج‌ها، روزی شاد و خوشحال کننده در پیش است.
هوش مصنوعی: عشق زمانی باقی می‌ماند که آتش کینه خاموش شود، زیرا هر عیبی به خودی خود می‌تواند به عشق بیشتر بینجامد.
هوش مصنوعی: رها کن، زیرا گفتن از عمل بهتر است؛ تو هر واقعه‌ای را خود نمی‌بینی و نمی‌شناسی.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.