یا ساقی الحی اسمع سؤالی
انشد فادی، واخبر بحال
قالو تسلی، حاشا و کلا
عشق تجلی من ذی‌الجلال
العشق فنی، والشوق دنی
والخمر منی، والسکر حالی
عشق وجیهی، بحر یلیه
والحوت فیه روح‌الرجال
انتم شفایی، انتم دوایی
انتم رجایی، انتم کمالی
الفخ کامن، والعشق آمن
والرب ضامن، کی لاتبالی
عشق موبد، فتلی تعمد
و انا معود، بأس‌النزال
گفتم که: « ما را هنگامه بنما »
گفت: « اینک اما تو در جوالی
بدران جوال و سر را برون کن
تا خود ببینی کندر وصالی
اندر ره جان پا را مرنجان
زیرا همایی با پر و بالی »
گفتم که: « عاشق بیند مرافق »
گفتا که: « لالا ان کان سالی »
گفتم که: « بکشی تو بی‌گنه را »
گفتا: « کذا هوالوصل غالی »
گفتم « چه نوشم زان شهد؟ » گفتا
« مومت نباشد هان، تا نمالی »
انعم صباحا، واطلب رباحا
وابسط جناحا فالقصر عالی
می‌نال چون نا، خوش همنشینا!
حقست بینا، هر چون که نالی
انا وجدنا درا، فقدنا
لما ولجنا، موج‌اللیالی
می‌گرد شب‌ها، گرد طلب‌ها
تا پیشت آید نیکو سگالی
می گرد شب در، مانند اختر
ان‌اللیالی بحراللالی
دارم رسولی، اما ملولی
یارب خلص، عن ذی‌الملال
عندی شراب لوذقت منه
بس شیرگیری، گرچه شغالی
درکش چو افیون، واره تو اکنون
گه در جوابی، گه در سوالی
من سخت مستم، به خود خوشستم
یا من تلمنی، لم تدر حالی
جانا فرود آ، از بام بالا
وانعم بوصل، فالبیت خالی
گفتم که: « بشنو، رمزی ز بنده »
گفتا که: « اسکت یا ذاالمقال »
گفتم: « خموشی صعبست » گفتا:
یا ذاالمقال، صرذاالمعالی
کس نیست محرم، کوتاه کن دم
والله اعلم، والله تالی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به طور غیرمستقیم از ساقی می‌خواهد تا او را از حال عشق و شوق آگاه کند و به زیبایی عشق الهی و جلوه‌های آن اشاره می‌کند. عشق را به عنوان نیرویی قوی معرفی می‌کند که انسان را از دنیای مادی فراتر می‌برد و در پی وصال الهی است. شاعر به عشق و شکرگزاری از خدا اشاره دارد و از او طلب راهنمایی و نجات می‌کند. او همچنین به ناامیدی و سردرگمی خود در جستجوی حقیقت می‌پردازد و در نهایت به این نتیجه می‌رسد که باید در این مسیر صبور باشد و از خدای خود امیدوار باشد.
هوش مصنوعی: ای ساقی شراب، به سوال من گوش کن و حال مرا برای فادی بگو.
هوش مصنوعی: آنها می‌گویند که عشق تسلی‌دهنده است، اما نه، عشق تجلی و نمایشی از ذات باعظمت و جلال خداوند است.
هوش مصنوعی: عشق، هنر و زیبایی است، شوق دنیوی و مادی است، حال و هوای مستی ناشی از عشق، گویی میوه‌ای است که من از آن بهره‌مندم.
هوش مصنوعی: عشق، چهره‌ای با اعتبار و زینت‌مند دارد، مانند دریا که بسیار گسترده و عمیق است و درون آن، روح مردانگی وجود دارد.
هوش مصنوعی: شما مایه شفا و درمان من هستید، شما امید من هستید و کمال و تمام وجود من را در شما می‌یابم.
هوش مصنوعی: عشق، سرشار از شادی و امن است و خداوند همواره پشتیبان و ضامن آن است، پس دل‌نگران هیچ چیز نباش.
هوش مصنوعی: عشق مثل کسی است که در پی بازی و فتنه است و من هم به چنگ زدن و جنگیدن با شرایط سخت عادت کرده‌ام.
هوش مصنوعی: گفتم که: «ما را لحظه‌ای نشان بده»، او پاسخ داد: «اکنون تو در کیسه‌ای هستی».
هوش مصنوعی: به کیسه (جوال) را پاره کن و سرت را بیرون بیاور تا خودت بتوانی زیبایی وصال را ببینی.
هوش مصنوعی: در مسیر روح، پای خود را نزنید و به خود آسیب نرسانید، زیرا پرنده‌ای در اینجا با بال‌هایش در حال پرواز است.
هوش مصنوعی: گفتم که: «عاشق، یار و مونس را می‌بیند» او پاسخ داد که: «خواب ببین، اگر سالی نیست.
هوش مصنوعی: من گفتم که: «تو فرد بی‌گناه را می‌کشی»؛ او پاسخ داد: «این‌گونه است ارتباط با حق، افراطی و سخت‌گیرانه است.
هوش مصنوعی: گفتم: «از آن شهد چه بنوشم؟» او گفت: «مردن نیست، اما باید صبر کنی و درد را تحمل کنی.
هوش مصنوعی: سلام بر تو! صبح بخیر، و فرصت طلب کن و بال‌های خود را بگستران، که کاخ بسی بلند است.
هوش مصنوعی: ای خوش‌نشینان، با ناله‌های من آسوده نباشید! حقیقت این است که هر کس ناله کند، بینا و داناست.
هوش مصنوعی: ما در جستجوی گنج حقیقی، به گنجی رسیدیم، اما هر جا که به آن وارد شدیم، موجی از شب‌ها و تاریکی‌ها را یافتیم.
هوش مصنوعی: شب‌ها به جست‌وجوهایش مشغول است تا به خوبی به حضور تو برسد.
هوش مصنوعی: در شب‌ها مانند ستاره‌ای می‌چرخم، که دریایی از زیبایی‌ها را در دل خود دارد.
هوش مصنوعی: من فرستاده‌ای دارم، اما دلم گرفته است. ای خدا، از کسی که همیشه غم دارد، رهایی بده.
هوش مصنوعی: شراب لذیذی در نزد من هست که اگر از آن بنوشی، دلچسب و خوشمزه خواهد بود، حتی اگر در ظاهر شغالی به نظر برسی.
هوش مصنوعی: مستی و حالت خوشی را مانند افیون درک کن، گاهی در پاسخ دادن و گاهی در پرسیدن از حال خود غافل می‌شوی.
هوش مصنوعی: من حالتی شُکوه‌وار و سرمست دارم و به خودم خوشحالم، یا اینکه من در حال سرگشتگی هستم و تو از حال من بی‌خبر هستی.
هوش مصنوعی: ای جان، پایین بیا از این بلندی و از این جایگاه، و از وصال و محبت من لذت ببر، زیرا این خانه در حال حاضر خالی است.
هوش مصنوعی: گفتم که: «بشنو، از راز من بنده چیزی بگویم» او پاسخ داد که: «سکوت کن، ای صاحب سخن!
هوش مصنوعی: گفتم: «سکوت دشوار است»؛ او پاسخ داد: «ای کسی که مقالات را به زبان می‌آوری، حقیقت بلندمرتبه را بیان کن.
هوش مصنوعی: هیچ‌کس در این موضوع اجازه ندارد صحبت کند، پس بهتر است که کمی از حرف‌زدن متوقف شوی، زیرا خداوند است که بهتر می‌داند و اوست که علم واقعی دارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
خوب آفریدی زین سان جمالی
الله اکبر پاکا تعالی
شنگ جهانی، آشوب جانی
پسته‌دهانی، شکر مقالی
مفتول زلفی مخمور چشمی
[...]
چون نیست ما را با او وصالی
کاجی بکویش بودی مجالی
زین به چه باید ما را که آید
از خاک کویش باد شمالی
همچون هلالی گشتم چو دیدم
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.