عیشهاتان نوش بادا هر زمان ای عاشقان
وز شما کان شکر باد این جهان ای عاشقان
نوش و جوش عاشقان تا عرش و تا کرسی رسید
برگذشت از عرش و فرش این کاروان ای عاشقان
از لب دریا چه گویم لب ندارد بحر جان
برفزودهست از مکان و لامکان ای عاشقان
ما مثال موجها اندر قیام و در سجود
تا بدید آید نشان از بینشان ای عاشقان
گر کسی پرسد کیانید ای سراندازان شما
هین بگوییدش که جان جان جان ای عاشقان
گر کسی غواص نبود بحر جان بخشنده است
کو همیبخشد گهرها رایگان ای عاشقان
این چنین شد وان چنان شد خلق را در حقه کرد
بازرستیم از چنین و از چنان ای عاشقان
ما رمیت اذ رمیت از شکارستان غیب
می جهاند تیرهای بیکمان ای عاشقان
چون ز جست و جوی دل نومید گشتم آمدم
خفته دیدم دل ستان با دلستان ای عاشقان
گفتم ای دل خوش گزیدی دل بخندید و بگفت
گل ستاند گل ستان از گلستان ای عاشقان
زیر پای من گل است و زیر پاهاشان گل است
چون بکوبم پا میان منکران ای عاشقان
خرما آن دم که از مستی جانان جان ما
می نداند آسمان از ریسمان ای عاشقان
طرفه دریایی معلق آمد این دریای عشق
نی به زیر و نی به بالا نی میان ای عاشقان
تا بدید آمد شعاع شمس تبریزی ز شرق
جان مطلق شد زمین و آسمان ای عاشقان



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: مولانا در این غزل عاشقان را خطاب میکند و شادیِ آنان را میستاید که از عرش و فرش و مکان و لامکان گذشته است. عشق را دریای بیکرانهای میداند که ما موجهای آنیم و گوهرهایش را رایگان میبخشد و کارگزارِ حقیقی در آن خداست. در میانه، دلِ گمشده را کنارِ دلبر مییابد و از بیخودیِ مستی سخن میگوید و در پایان، پرتوِ شمس تبریزی را سبب میداند که زمین و آسمان سراسر جان شدهاند.
هوش مصنوعی: ای عاشقان، شادی و خوشیِ شما همیشه گوارا باد و این جهان از برکت شما معدنِ شکر و شیرینی شود.
هوش مصنوعی: شور و شادیِ عاشقان تا عرش و کرسی بالا رفت و این کاروانِ عاشقان از عرش و فرش هم گذشت و به جایی فراتر رسید.
هوش مصنوعی: از ساحلِ دریا چه بگویم، که دریای جان ساحل و کرانه ندارد؛ این دریا از جهانِ مکاندار و حتی از لامکان هم فراتر رفته است.
هوش مصنوعی: ما مانند موجهای دریا گاه برمیخیزیم و گاه فرو میافتیم، گویی در قیام و سجودیم، تا از ذاتِ بینشان نشانی آشکار شود.
هوش مصنوعی: اگر کسی از شما ای سرسپردگانِ جانباز پرسید که کیستید، به او بگویید ما جانِ جانِ جانیم.
هوش مصنوعی: اگر کسی غواص هم نباشد، دریای جان بخشنده است و گوهرهای خود را رایگان به او میبخشد؛ یعنی لطف حق به کوشش و هنر بنده وابسته نیست.
هوش مصنوعی: گفتوگوی «این چنین شد و آن چنان شد» مردم را گرفتار و فریفته کرد، اما ما از این چونوچراها و احوالِ دنیایی رها شدیم.
هوش مصنوعی: به اشارهٔ آیهٔ «تو نینداختی آنگاه که انداختی، بلکه خدا انداخت»، از شکارگاهِ غیب تیرهایی بیکمان پرتاب میشود؛ یعنی کارگزارِ حقیقی خداست نه بنده.
هوش مصنوعی: وقتی از جستوجوی دلِ گمشدهام ناامید شدم و آمدم، دیدم دلم کنارِ دلبر آرمیده است.
هوش مصنوعی: به دل گفتم خوب جایی برگزیدی؛ دل خندید و گفت گل از گلستان گل میگیرد، یعنی هرکس به اصلِ خود میپیوندد.
هوش مصنوعی: زیرِ پای من گل است و زیرِ پای منکران گِل؛ پس وقتی در میان منکران پایکوبی میکنم، من بر گل میکوبم و آنان در گِل فرو ماندهاند.
هوش مصنوعی: خوشا آن لحظه که جانِ ما از مستیِ عشقِ معشوق، آسمان را از ریسمان باز نمیشناسد و از خود بیخبر است.
هوش مصنوعی: این دریای عشق دریایی شگفت و آویخته است که نه در پایین است، نه در بالا و نه در میان؛ یعنی در جهتی جای نمیگیرد.
هوش مصنوعی: از وقتی پرتوِ خورشیدِ شمس تبریزی از مشرق نمایان شد، زمین و آسمان سراسر جانِ مطلق شدند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههای دیگر
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.