امروز نیم ملول شادم
غم را همه طاق برنهادم
بر سبلت هر کجا ملولی است
گر میر من است و اوستادم
امروز میان به عیش بستم
روبند ز روی مه گشادم
امروز ظریفم و لطیفم
گویی که مگر ز لطف زادم
یاری که نداد بوسه از ناز
او بوسه بجست و من ندادم
من دوش عجب چه خواب دیدم
کامروز عظیم بامرادم
گفتی تو که رو که پادشاهی
آری که خوش و خجسته بادم
بیساقی و بیشراب مستم
بیتخت و کلاه کیقبادم
در من ز کجا رسد گمانها
سبحان الله کجا فتادم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: گوینده از حالی سرشار از شادی سخن میگوید که امروز بر او رسیده است: غم را کنار نهاده، ملولان را به هیچ میگیرد و پرده از روی معشوق برداشته است. اکنون ورق برگشته و معشوقِ نازکننده خود خواهان بوسهٔ اوست. سرچشمهٔ این حال خوابی شبانه است، و در پایان شاعر خود را بیشراب مست و بیتاج پادشاه میبیند و از جایگاهی که در آن افتاده، که فراتر از گمان است، در شگفت میماند.
هوش مصنوعی: امروز دیگر دلتنگ و افسرده نیستم و شادمانم و همهٔ غم را کنار گذاشته و فراموش کردهام.
هوش مصنوعی: به هر کس که دلتنگ و ملول است اعتنا نمیکنم و او را به ریشخند میگیرم، حتی اگر امیر و استاد من باشد.
هوش مصنوعی: امروز کمر به خوشی و عیش بستهام و نقاب را از چهرهٔ ماهمانند معشوق کنار زدهام، یعنی به دیدار او رسیدهام.
هوش مصنوعی: امروز چنان خوشطبع و لطیف شدهام که گویی از خودِ لطف زاده شدهام.
هوش مصنوعی: آن یاری که از روی ناز به من بوسه نمیداد، امروز خودش در پی بوسه آمد و این بار من به او ندادم؛ حال ورق برگشته و او خواهان من شده است.
هوش مصنوعی: شگفتا که دیشب چه خوابی دیدم که امروز اینچنین به آرزوهایم رسیدهام.
هوش مصنوعی: تو به من گفتی: برو که تو پادشاهی؛ آری، چنین است، و امیدوارم همیشه خوش و فرخنده باشم.
هوش مصنوعی: بی آنکه ساقی و شرابی در کار باشد مستم، و بی تخت و تاج همچون کیقباد پادشاهم؛ مستی و شاهی من از درون است.
هوش مصنوعی: گمان و پندار کجا میتواند به من راه یابد؟ سبحانالله، به چه جایگاهی افتادهام که از دسترس اندیشه بیرون است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
بردار مرا که اوفتادم
وز مرکب جهل خود پیادم
زان گونه به بانگ بوم شادم
کز بلبل مست نیست یادم
تا دل به غم رخت نهادم
از دیده دو جوی خون گشادم
نامم چو کنند مرغ زیرک
در دام غمت از آن فتادم
ما را که بسوخت آتش عشق
[...]
در عشق تو دل ز دست دادم
بر خویش در بلا گشادم
و امروز که رو به ره نهادم
وز دل گره گنه گشادم
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.