مرد مهمان صبرکرد و ناگهان
کشف گشتش حال مشکل در زمان
نیم‌شب آواز قرآن را شنید
جست از خواب آن عجایب را بدید
که ز مصحف کور می‌خواندی درست
گشت بی‌صبر و ازو آن حال جست
گفت آیا ای عجب با چشم کور
چون همی‌خوانی همی‌بینی سطور
آنچ می‌خوانی بر آن افتاده‌ای
دست را بر حرف آن بنهاده‌ای
اصبعت در سیر پیدا میکند
که نظر بر حرف داری مستند
گفت ای گشته ز جهل تن جدا
این عجب می‌داری از صنع خدا
من ز حق در خواستم کای مستعان
بر قرائت من حریصم همچو جان
نیستم حافظ مرا نوری بده
در دو دیده وقت خواندن بی‌گره
باز دِه دو دیده‌ام را آن زمان
که بگیرم مصحف و خوانم عیان
آمد از حضرت ندا کای مرد کار
ای به‌هر رنجی به ما اومیدوار
حُسن ظنست و امیدی خوش تورا
که تورا گوید به‌هر دم برتر آ
هر زمان که قصد خواندن باشدت
یا ز مصحفها قرائت بایدت
من در آن دم وا دهم چشم تورا
تا فرو خوانی معظم جوهرا
همچنان کرد و هر آنگاهی که من
وا گشایم مصحف اندر خواندن
آن خبیری که نشد غافل ز کار
آن گرامی پادشاه و کردگار
باز بخشد بینشم آن شاه فرد
در زمان همچون چراغ شب‌نورد
زین سبب نبود ولی را اعتراض
هرچه بستاند فرستد اعتیاض
گر بسوزد باغت انگورت دهد
در میان ماتمی سورت دهد
آن شَلِ بی‌دست را دستی دهد
کان غمها را دل مستی دهد
لا نسلم و اعتراض از ما برفت
چون عوض می‌آید از مفقود زفت
چونک بی آتش مرا گرمی رسد
راضیم گر آتشش ما را کُشد
بی چراغی چون دهد او روشنی
گر چراغت شد چه افغان می‌کنی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: مرد نابینایی که به محفل قرآن‌خوانی آمده، در نیمه شب صدای قرآن را می‌شنود و متعجب میشود که چگونه یک فرد کور می‌تواند این کتاب را بخواند. او از خدا می‌خواهد که در زمان قرائت نور بصیرت را به او عطا کند تا بتواند به درستی بخواند. در پاسخ، ندایی از جانب حق به او می‌رسد که به او اطمینان می‌دهد هرگاه که قصد خواندن داشته باشد، نور بینایی‌اش را به او خواهد بخشید. در اینجا مفهوم اعتمادی به خداوند و امید به دریافت نعمت‌های او در زمان‌های سخت و ناامیدی مطرح میشود و تذکر می‌دهد که هرچقدر هم در مشکلات به نظر سخت بیاید، امید و اعتماد به خداوند پاسخگو خواهد بود.
هوش مصنوعی: مرد مهمان لحظه‌ای صبر کرد و ناگهان وضعیت سخت خود را در آن زمان دریافت.
هوش مصنوعی: در نیمه‌شب صدای قرآن را شنید و از خواب بیدار شد و آن عجایب و شگفتی‌ها را مشاهده کرد.
هوش مصنوعی: تو از مصحف (کتاب قرآن) که نابینا بودی، درست و بدون تأمل می‌خواندی و آن زمان (حسّ) حال خاصی را تجربه کردی.
هوش مصنوعی: نابینا از مفسر می‌پرسد چگونه می‌توانی با وجود نابینایی، متن را بخوانی و سطرها را ببینی؟
هوش مصنوعی: تو چیزی که می‌خوانی، همان را در دست گرفته‌ای و بر آن انگشت گذاشته‌ای.
هوش مصنوعی: تو در حال مشاهده و مطالعه‌ای که در آن، به حرف و نوشته‌ای توجه داری و دلیل و منبع سخن را از آن می‌گیری.
هوش مصنوعی: ای کسی که به‌سبب نادانی از جسم خود جدا شده‌ای، تو از خلقت خدا چه شگفتی داری؟
هوش مصنوعی: من از خدا خواسته‌ام که ای یاری‌دهنده، در خواندن قرآن به من کمک کن؛ چرا که من به اندازه‌ای که به جانم اهمیت می‌دهم، به قرائت آن نیز اهمیت می‌دهم.
هوش مصنوعی: من حافظ (قائم به یاد) نیستم، بنابراین به من نوری بده تا در دو چشمم در هنگام خواندن قرآن، بدون مشکل و موانع ببینم.
هوش مصنوعی: به من دوباره دیدگانم را بده تا وقتی که مصحف (قرآن) را بگیرم و به وضوح بخوانم.
هوش مصنوعی: از سوی حضرت، ندا رسید که ای مردِ تلاشگر، تو به هر سختی و مصیبت، امیدوار به ما باش.
هوش مصنوعی: حُسن ظن و امید قوی تو به خداوند این است که او در هر لحظه به تو نوید می‌دهد که بالاتر و بهتر از آنچه که می‌خواهی، برایت خواهد بود.
هوش مصنوعی: هر زمان که بخواهی بخوانی یا از مصاحف قرآن تلاوت کنی، نیاز است که آماده باشی و نیت خواندن داشته باشی.
هوش مصنوعی: من در آن لحظه چشمان تو را باز می‌کنم تا تو بتوانی ارزش‌های بزرگ و بااهمیت را بخوانی و درک کنی.
هوش مصنوعی: او (شخصی در حکایت) همیشه این کار را میکند و هر بار که من صفحه‌ای را باز می‌کنم، او به خواندن مصحف (کتاب مقدس) ادامه می‌دهد.
هوش مصنوعی: آن کسی که به کار آن پادشاه بزرگ و خداوند به خوبی آگاه بود و غافل نشده بود، در حقیقت بسیار باخبر و دانا بود.
هوش مصنوعی: آن پادشاه بزرگوار، مانند چراغی در شب، دوباره به من بینش و بینایی می‌بخشد.
هوش مصنوعی: از این رو، اگر کسی به ستم از او چیزی بگیرد، دیگر از او اعتراضی نمی‌کند و آنچه را که گرفته، به عنوان جبران خسارت می‌پذیرد.
هوش مصنوعی: اگر باغ تو بسوزد و ویران شود، در میان آن مصیبت، انگور می‌آورد و تو را به یاد مرگ و ماتم می‌اندازد.
هوش مصنوعی: خداوند به آن شخص بی‌دست، نیکی و توانایی می‌بخشاید تا او را از غمها رهایی بخشد و دلش را شاد کند.
هوش مصنوعی: ما دیگر تسلیم نمی‌شویم و اعتراضی از ما باقی نمانده است، چون چیزی که از دست رفته است، وقتی به ما برگردد، جایگزینی برای آن میشود.
هوش مصنوعی: اگر من بدون آتش هم احساس گرما کنم، راضی‌ام، حتی اگر آتش وجودش باعث مرگ من شود.
هوش مصنوعی: چطور ممکن است در تاریکی، بی‌چراغ، کسی روشنی بدهد؟ اگر چراغ تو روشن شد، پس چرا اینقدر شکایت می‌کنی؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.