السلام ای عالم اسرار رب‌العالمین
وارث علم پیمبر فارس میدان دین
السلام ای بارگاهت خلق‌را دارالسلام
آستان رویت بطرف آستین روح‌الامین
السلام ای پیکر زایر نوازت زیر خاک
از پی جنت خریدن خلق را گنج زمین
السلام ای آهن دیوار تیغت آمده
قبلهٔ اسلام را از چارحد حصن حصین
السلام ای نایب پیغمبر آخر زمان
مقتدای اولین و پیشوای آخرین
شاه خیبر گیر اژدر در امام بحر و بر
ناصر حق غالب مطلق امیرالمؤمنین
ملک دین را پادشاه از نصب سلطان رسل
مصطفی را جانشین از نص قرآن مبین
بازوی عونت رسول‌الله را رکن ظفر
رشتهٔ مهرت رجال‌الله را حبل‌المتین
هر که در باب تو خواند فضلی از فصل کلام
در مکان مصطفی داند بلا فصلت مکین
بوترابت تا لقب گردیده دارد آسمان
چون یتیمان گرد غم بر چهره از رشک زمین
چون سگ کویت نهد پا بر زمین در راه او
گستراند پرده‌های چشم خود آهوی چین
مایهٔ تخمیر آدم گشت نور پاک تو
ورنه کی می‌بست صورت امتزاج ماء و طین
آن که خاتم را یدالله کرد در انگشت تو
ساخت نص فوق ایدیهم تو را نقش نگین
چون یدالهی که ابن عم رسول‌الله بود
ایزدت جا داده بالا دست هر بالانشین
آن یدالله را که ابن عم رسول‌الله بود
گر کسی همتاش باشد هم رسول‌الله بود
ای به جز خیرالبشر نگرفته پیشی بر تو کس
پیشکاران بساط قرب را افکنده پس
فتنه را لشگر شکن سرفتنه را تارک شکافت
ظلم را بنیاد کن مظلوم را فریاد رس
چرخ را بر آستانت پاسبانی التماس
عرش را در بارگاهت پاسبانی ملتمس
گر کند کهتر نوازی شاهباز لطف تو
بال عنقا را ز عزت سایبان سازد مگس
ور کند از مهتران عزت ستانی قهر تو
سدره در چشم الوالابصار خوار آید چو خس
همتت لعل و زمرد در کنار سائلان
آن چنان ریزد که پیش سائلان مشت عدس
خادمان صد گنج می‌بخشند اگر از مخزنت
خازنان ز اندیشه جودت نمی‌گویند بس
آسمان از کهکشان وهاله بهر کلب تو
پیشکش آورده زرین طوق با سیمین مرس
روز کین از پردلی گردان نصرت جوی شد
مرغ روح از شوق جانبازی نگنجد در قفس
بار هستی بر شتر بندد عماری‌دار تو
دل تپد در کالبد روئین‌تنان را چون جرس
از هجوم فتنه برخیزد غبار انقلاب
راه بر گشتن ز پیشت گم کند پیک نفس
از سپاه خود مظفروار فردآئی برون
وز ملایک لشگر فتح و ظفر از پیش و پس
حمله‌آور چون شوی بر لشگر اعدا شود
حاملان عرش را نظارهٔ حربت هوس
بر سر گردنکشان چون دست و تیغ آری فرو
وز زبردستی رسد ضربت ز فارس برفرس
لافتی الا علی گویند اهل روزگار
ساکنان آسمان لاسیف الاذوالفقار
ای که پیغمبر مقام از عرش برتر یافته
ز آستانت آسمان معراج دیگر یافته
هم به لطفت از مقام قاب و قوسین از خدا
مصطفی اسرار سبحان‌الذی دریافته
هم به بویت از گلستان ماوحی هر نفس
شاه با اوحی مشام جان معطر یافته
چرخ کز عین سرافرازی رکاب کرده چشم
چشم خود را چشمهٔ خورشید انور یافته
مه که بر رخ دیده از نعل سم رخشت نشان
تا ابد اقبال خود را سکه بر زر یافته
نعل شبرنگت که خورشید سپهر دولت است
چرخ از آن روی زمین را غرق زیور یافته
نزد شهر علم از نزدیک علام‌الغیوب
چون رسیده جبرئیل از ره تو را در یافته
نخل پیوندت که مثمر گشته از باغ نبی
بهر نسبت گوهر شبیر و شبر یافته
حامل افلاک رحم‌آورده بر گاور زمین
بر سر دشمن تو را چون حمله‌آور یافته
طایر قدرت گه پرواز گوی چرخ را
گوی چوگان خورده‌ای از باد شهپر یافته
آن که زیر پای موری رفته در راهت نمرد
دایه از جاه سلیمانی فزونتر یافته
آن که بی‌مزد از برایت بوده یک ساعت به کار
کشور اجرا عظیما را مسخر یافته
کاسهٔ چوبین گدائی هر که پیشت داشته
از کف دریای خاصت کشتی زر یافته
وه چه قدر است نور درگهت را پایه‌وار
دست قدرت با گل آدم مخمر یافته
نور معبودی و آب و گل ظهورت را سبب
ز آسمان می‌آمدی می‌بود اگر آدم عرب
ای وجود اقدست روح روان مصطفی
مصطفی معبود را جانان تو جان مصطفی
گر نبوت هم نصیبت داد ایزد چون گذشت
بعد بلغ انت منی از زبان مصطفی
بر سپهر دولت آن نجمی که روشن گشته است
صد چراغ از پرتوت در دودمان مصطفی
در ریاض عصمت آن نخلی که از پیوند توست
میوه‌های جنت اندر بوستان مصطفی
شمسهٔ دین را درون حجره چون دارد مقام
از نجوم سعد پر گشت آسمان مصطفی
ای تو شهر علم را در آن که در عالم نکرد
سجده در پایت نبوسید آستان مصطفی
سایهٔ تیغت که پهلو می‌زند در ساق عرش
ز افتاب فتنه آمد سایبان مصطفی
داد از فرعون دعوای الوهیت نشان
جز تو هر کس شد مکین اندر مکان مصطفی
گر نباشد حرمت شان نبوت در میان
فرق نتوان کرد شانت را ز شان مصطفی
من که باشم تا که گویم این زمان در مدح تو
آن چنانم من که حسان در زمان مصطفی
این گمان دارم ولی کز دولت مداحیت
هست نام علی در خاندان مصطفی
با چنین حالی که من دارم عجب نبود اگر
شامل حالم شود لطف تو و ان مصطفی
گوشهٔ چشمی فکن سویم به بینائی که داد
نرگست را تازگی ز آب دهان مصطفی
جانم از اقلیم آسایش غریب آواره‌ایست
رحم بر جان غریبم کن به جان مصطفی
تا دم آخر به سوی توست شاها روی من
وای جان من اگر آن دم نه بینی روی من
ای سلام حق ثنایت یا امیرالمؤمنین
وی ثنا خوان مصطفایت یا امیرالمؤمنین
در رکوع انگشتری دادی به سایل گشته است
مهر منشور سخایت یا امیرالمؤمنین
صد سخی زد سکه زر بخشی اما کس نزد
کوس سر بخشی ورایت یا امیرالمؤمنین
گشته تسبیح ملک آهسته هر گه در نماز
بوده رازی با خدایت یا امیرالمؤمنین
دامن گردون شود پرزر اگر تابد از او
گوشهٔ ظل عطایت یا امیرالمؤمنین
راست چون صبح دم روشن شود راه صواب
رایت افرازد چو رایت یا امیرالمؤمنین
روز رزم افکند در سرپنجهٔ خورشید رای
پنجهٔ ماه لوایت یا امیرالمؤمنین
صدره را از پایهٔ خود انتهای اوج داد
رفعت بی‌منتهایت یا امیرالمؤمنین
گه به چشم وهم می‌پوشد لباس اشتباه
عرش تا فرش سرایت یا امیرالمؤمنین
گه به حکم ظن ستون عرش را دارد بپا
بارگاه کبریایت یا امیرالمؤمنین
چون به امرت برنگردد مهر از مغرب که هست
گردش گردون برایت یا امیرالمؤمنین
یافت از دست و لایت فتح بر فتح دیگر
دست در حبل ولایت یا امیرالمؤمنین
جان در آن حالت که از تن می‌برد پیوند هست
آرزومند لقایت یا امیرالمؤمنین
گر مکان برتخت او ادنی کنی جایت دهند
انس و جان کانجاست جایت یا امیرالمؤمنین
حق‌شناسان گر به دست آرند معیار تو را
حد فوق ما سوی دانند مقدار تو را
ای که دیوان قضا قائم به دیوان شماست
تابع حکم خدا محکوم فرمان شماست
گر ید بیضا چه مه شد طالع از جیب کلیم
پنجهٔ خورشید را مطلع گریبان شماست
آن ستون کز پشتی او قایمند ارکان عرش
در حریم کبریا رکنی ز ارکان شماست
این ندامت گوی زنگاری که دارد متصل
گردش از چوگان قدرت گوی میدان شماست
خوان وزیرا که قسمت بر دو عالم کرده‌اند
مایهٔ آن مانده یک ریزه از خوان شماست
اژدهایی کز عدو گنج بقا دارد نهان
چون عصا در دست موسی چوب ردبان شماست
بندهٔ پیرست کیوان کز کمال محرمی
از پی پاس حرم بر بام ایوان شماست
عقل اول کز طفیلش می‌رسد لوح و قلم
پیش دانا واپسین طفل دبستان شماست
هرکه را کاریست بر دیوان خیرالحاکمین
نیک چون روی رجوع او به دیوان شماست
من مریض درد عصیانم که درمانم توئی
دردمند این چنین محتاج درمان شماست
صد شکایت دارم از گردون اما یکی
بر زبانم نیست چون چشمم به احسان شماست
گر درین دور فلک شهری گدای محتشم
محتشم را حشمت این بس کز گدایان شماست
دین من شاها به ذات توست ایمان داشتن
وین به دوران چنین کفر است پنهان داشتن
ای تو را جای دگر در عالم معنی مقام
درگهت را قبله‌ایم و روضه‌ات را کعبهٔ نام
پیکرت گنج نجف نورت در گردون شرف
مرغ روحت از شرف عنقای قاف احترام
ما برین در زایران کعبهٔ اصلیم و هست
حج اکبر زان ما آنست و بس اصل کلام
گر یکی مانع نباشد گویم این بیت‌الحرم
نیست در حرمت سر موئی کم از بیت‌الحرام
گر به قدر اجر بخشی دوستان را منزلت
باشد از تمکین سراسر عرصهٔ دارالسلام
ور ز اعدا منتقم باشی به مقداری که بود
ننهد از کف تا ابد جبار تیغ انتقام
اهل عصیان گر تو را روز جزا حامی کنند
قهر سبحانی کند تیغ جزا را در نیام
گر گشائی از شفاعت بر گنه‌کاران دری
بندد از رحمت خدا درهای دوزخ را تمام
خلق را گر یکسر ایمن خواهی از پیغام موت
وای بر پیک اجل گر کام بگشاید زکام
در جزای خصم اگر سرعت کنی نبود بعید
گر شود پیش از محل واقع قیامت را قیام
دین پناها پادشاها ملک دین را بیش ازین
می‌توانی داد در تایید حق نظم نظام
بس که صیاد زمان دام بلا گسترده است
یک زمان با اهل دل مرغ فراغت نیست رام
راست گویم هست از دست مخالف در عراق
بر بزرگان حسینی مذهب آسایش حرام
اهل کفر از آتش بغض عداوت پخته‌اند
از برای خفت اسلام صد سودای خام
داوری پیش تو می‌آرند زیشان اهل دین
یاوری کن مؤمنان رایا امیرالمؤمنین
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر در مدح امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب (ع) سروده شده و به ستایش مقام و فضائل ایشان می‌پردازد. شاعر با ابراز سلام و تحیت، ویژگی‌های برجسته علی (ع) را در مقام علم، شجاعت، و رهبری بیان می‌کند. او علی را وارث علم پیامبر و نایب او در زمان می‌خواند و از نقش او در دفاع از دین و حمایت از مظلومان یاد می‌کند. شعر به تأکید بر جایگاه والای علی در تاریخ اسلام، قدرت و شجاعت او در جنگ‌ها و نقش او به عنوان حامی مؤمنان و رهبری بلا منازع اشاره دارد. در نهایت، شاعر اشاره می‌کند که حتی در زمان فتنه‌ها و درگیری‌ها، امید مؤمنان به شفاعت و حمایت علی (ع) است.
هوش مصنوعی: سلام بر تو، ای عالم اسرار پروردگار جهانیان و وارث علم پیامبر. تو در میدان دین، شخصیتی برجسته و شناخته‌شده هستی.
هوش مصنوعی: سلام بر تو، ای بارگاه مبارکت که مأمن و پناهگاه مردم است. آستان مقدس تو، همچون آغوش روح‌الامین (جبرئیل) است که به سوی آن روی آورده و آرامش می‌یابد.
هوش مصنوعی: سلام بر تو ای پیکر نازنین، که در زیر خاک آرام گرفته‌ای. تو با وجود خود، به عابران کمک کردی تا به بهشت برسند و به انسان‌ها گنجی از زمین عطا کردی.
هوش مصنوعی: سلام بر تو، ای دیواری که به شکل تیغ درآمده‌ای و قبلهٔ اسلام را از چهار سو محفوظ کرده‌ای.
هوش مصنوعی: سلام بر تو، ای جانشین پیامبر در آخر زمان، سرمشق و رهبر نخستین و رهبر آخرین.
هوش مصنوعی: علی بن ابیطالب، که به عنوان حاکم و پیشوای مؤمنین شناخته می‌شود، مانند شاهی است که بر سرزمین خیبر پیروز شده و در عرصه حق مطلقاً ناصر و پشتیبان است.
هوش مصنوعی: حکومت و رهبری دین به دست علی بن ابیطالب به عنوان جانشین پیامبر، بر اساس دستورات قرآن کریم مشخص شده است.
هوش مصنوعی: بازوی کمک‌دهندهٔ پیامبر اسلام، علی (ع)، اساس پیروزی و رشته‌ی محبتش محکم‌ترین گره برای مردان خداست.
هوش مصنوعی: هر کسی که در مورد تو، علی بن ابیطالب، فضیلتی بیان کند، از فضایل کلام پیامبر (مصطفی) آگاه است و به وضوح می‌داند که تو در مقام و منزلت، بی‌نظیر و ثابت هستی.
هوش مصنوعی: علی بن ابیطالب (ع) به مانند یک آسمان بزرگ و بیکران است که یتیمان تنها و غمگین به خاطر رشک بر زمین، چهره‌شان پر از غم و اندوه می‌شود.
هوش مصنوعی: علی (ع) به قدری باعظمت و باارزش است که حتی اگر مثل سگ در کوی او باشی و بر زمین بگذاری، باید به زیبایی‌اش با چشم خود بنگری و مانند آهوی خوش‌چهره در چین او را تماشا کنی.
هوش مصنوعی: نور پاک تو باعث شکل‌گیری و تخمیر (تبدیل به انسان) آدم شد، در غیر این صورت آیا ممکن بود ترکیب آب و گل، انسانی به وجود آورد؟
هوش مصنوعی: خدای متعال که انگشتری را بر دستان تو یعنی علی بن ابیطالب (ع) قرار داد، به وسیلهٔ آن انگشتر، برتری و مقام تو را مشخص کرد و نام تو را به عنوان یک نشانه و علامت در بین انسان‌ها ثبت کرد.
هوش مصنوعی: خداوند که دستش را به حضرت علی (ع) که عموی پیامبر است، بالا برده و او را مقام بلند و شامخ بخشیده، تو را نیز در زمرهٔ برترین‌ها و بالا نشینان قرار داده است.
هوش مصنوعی: آن یدالله (علی بن ابیطالب) که عموی پیامبر (رسول‌الله) بود، اگر کسی همتایی برای او در فضیلت و مقام داشته باشد، به یقین او نیز مانند پیامبر بوده است.
هوش مصنوعی: ای کسی که هیچ‌کس جز خیرالبشر (حضرت محمد) بر تو پیشی نگرفته است، پس کسانی که در خدمت تو هستند، بساط نزدیک شدن به مقام و منزلت را آماده کرده‌اند.
هوش مصنوعی: ای علی، تو به تنها توانی فتنه‌ها را با لشکر خود نابود کنی و می‌توانی با شمشیر خود آنها را شکافتی. تو بنیاد ظلم را ویران کن و یاری‌رسان مظلومان باش.
هوش مصنوعی: چرخ (جهان) در آستان (درگاه) تو مراقبتی دارد و از تو درخواست دارد تا عرش (جایگاه خدا) را در بارگاه تو نگه‌داری کند و از تو تقاضا دارد.
هوش مصنوعی: اگر کوچک‌ترین موجودی را (کهتر) در مهر و محبت خود بپروری، لطف تو باعث می‌شود که پرندهٔ عظیم‌الجثه‌ای مثل عنقا نیز از احترام به سایه‌ات در امان بماند و درواقع از ارزش و مقام تو کم نمی‌شود.
هوش مصنوعی: اگر تو از بزرگان و مهمانان عزت به دست بیاوری، غلبه و قدرت تو باعث می‌شود که سدره (درختی در بهشت) در نظر صاحبان بینش و دیدگاه‌های بالا، به اندازه‌ای خوار و کوچک بنماید که مانند گیاهی بی‌ارزش (خس) به نظر برسد.
هوش مصنوعی: همت و تلاش تو مانند لعل و زمرد می‌درخشد و در کنار درخواست‌کنندگان و سائلان به گونه‌ای نازل می‌شود که نسبت به آن، دانه‌های عدس کوچک و کم‌ارزش به نظر می‌آید.
هوش مصنوعی: اگر خازنان و نگهبانان گنجینه‌ات از بزرگی و بخشش تو بگویند، خادمان صد گنج به تو می‌بخشند.
هوش مصنوعی: آسمان از دور کهکشان و هاله‌ای که دارد، برای کلبهٔ تو طوق زرینی آورده است که با نقره ساخته شده است.
هوش مصنوعی: در روز انتقام، افرادی دلیر و پیشرو که طالب یاری هستند، مانند مرغی که به خاطر عشق به فداکاری نمی‌تواند در قفس بماند، آزاد و پر از شوق به مبارزه می‌شوند.
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر به بار سنگینی اشاره دارد که بر روی شتر قرار می‌گیرد. در این صورت، دل انسان نیز مثل قلب قهرمانان و انسان‌های بزرگ، در پی این بار و مسئولیت‌ها می‌تپد و مانند صدای جرس، روح و وجودش را به تکاپو می‌اندازد. این تصویر، حاکی از تلاش و زحمت انسان‌ها در زندگی است.
هوش مصنوعی: وقتی که فتنه‌ها به اوج می‌رسد، انقلاب به‌همراه خود موجب پراکندگی و آشفتگی می‌شود. در چنین شرایطی، نفس و آرامش انسان گم می‌شود و نمی‌تواند مسیر خود را پیدا کند.
هوش مصنوعی: از سپاه خود، مانند مظفر، به سوی آینده‌ای روشن و پیروزمند بیرون می‌آییم و از فرشتگان نیکوکار، کمک و یاری پیروزی و موفقیت را از هر سو دریافت می‌کنیم.
هوش مصنوعی: وقتی که تو به سپاه دشمن حمله‌ور شوی، حاملان عرش (ملائکه) به نظارهٔ آن جنگ و نبرد تو خواهند ایستاد و به تماشای تو می‌پردازند.
هوش مصنوعی: زمانی که بر گردنکشان (دشمنان) ضربه‌ای (با دست و شمشیر) فرود آوری، از مهارت و استادیت (در جنگ) ضربه‌ای از سربازان فارس به اسب (آنها) خواهد رسید.
هوش مصنوعی: مردم عصر بر این باورند که در میدان نبرد، کسی جز علی (ع) شایستهٔ نبرد نیست و ساکنان آسمان هم این را تایید می‌کنند و همچنین سلاح علی، ذوالفقار، بهترین سلاح است.
هوش مصنوعی: ای کسی که پیامبر (حضرت محمد) مقام و منزلتی بالاتر از عرش را به دست آورده، از درگاه تو آسمان (در واقع در مرتبه‌ای دیگر) به معراجی دیگر دست یافته است.
هوش مصنوعی: با لطف تو، پیامبر (حضرت محمد) از مقام نزدیک‌ترین نقطه به خداوند، یعنی قاب و قوسین، اسرار الهی را درک کرده است.
هوش مصنوعی: به برکت بوی خوش تو، مانند گلستان، هر بار که نفس می‌کشم، روح من نیز خوشبو و معطر می‌شود و به آرامش می‌رسد.
هوش مصنوعی: آسمان که به خاطر بزرگواری و افتخار علی بن ابیطالب (ع) در چرخش است، با نگاهی به او، چهرهٔ خود را همچون چشمه‌ای از نور خورشید روشن و درخشان یافته است.
هوش مصنوعی: ماه که بر چهره‌ات از نعل سم است، نشانه‌ای دارد که تا همیشه خوشبختی‌ات را به مانند سکه‌ای بر طلا به دست آورده‌ای.
هوش مصنوعی: نعل شبرنگ تو که نشانه‌ی خورشید و فرخندگی و خوشبختی است، باعث شده که زمین از زیبایی و زینت پر شود.
هوش مصنوعی: در نزد دانش و علم، تو از نزدیک مانند علام‌الغیوب (دانای غیب) هستی، چون جبرئیل که از راه تو به تو رسیده و به علم و دانایی‌ات پی برده است.
هوش مصنوعی: نخل پیوند تو که ثمر آورده، از باغ پیامبر (محمد) به خاطر نسبت و ارتباطش با حسن و حسین (شبیر و شبر) پدید آمده است.
هوش مصنوعی: علی (ع) که مانند باران رحمت بر زمین نازل شده، بر سر دشمنانت همچون یک نیروی قوی و حمله‌کننده پیدا است.
هوش مصنوعی: پرندهٔ قدرت تو در آسمان به مانند گوی چرخ (فاز) بازی است که به وسیلهٔ نسیم، پرهایش را گرفته و به پرواز درآمده است.
هوش مصنوعی: آن کسی که به خاطر تو پایش زیر پای موری رفت، در اثر این فداکاری به مقام و جاه بیشتری از سلیمان دست یافته است.
هوش مصنوعی: آن کسی که بدون پاداش و در ازای هیچ، فقط برای تو یک ساعت کار کرده است، موفق شده مأموریت بزرگ مملکت‌داری را تحت کنترل خودش بگیرد.
هوش مصنوعی: هر کسی که بخواهد، می‌تواند با داشتن نیت خوب و تلاش، از کمترین چیزها به بالاترین دستاوردها برسد. مانند اینکه فردی با یک کاسه چوبی، یعنی با چیز ساده‌ای، به سمت دریایی از ثروت و امکانات برود و به دستاوردهای بزرگ برسد.
هوش مصنوعی: چه اندازه نور و روشنایی از درگاه تو، امیرالمؤمنین، وجود دارد که مانند پایه‌ای از قدرت، گل آدم را به وجود آورده و آن را به مدارج بلند رسانده است.
هوش مصنوعی: تو نور و خدای منی و وجود تو (آب و گل) به خاطر ظهور تو از آسمان می‌آمد، اگر آدم به زبان عربی صحبت می‌کرد.
هوش مصنوعی: وجود مقدس تو، روح و جان پیامبر مصطفی است؛ زیرا تو محبوب خدا و جان اویی.
هوش مصنوعی: اگر خداوند به تو هم مقام نبوت داد، به خاطر داشته باش که بعد از آن باید به مقامی برسی که از زبان مصطفی (پیامبر اسلام) به تو گفته شده است.
هوش مصنوعی: در آسمان رفعت و عظمت، آن ستاره‌ای که درخشش یافته، نورش باعث روشنی هزار چراغ دیگر از نوری است که از تو، علی (ع)، ساطع شده و به نسل مصطفی (حضرت محمد) تعلق دارد.
هوش مصنوعی: در باغ‌های عصمت، درختی که به خاطر پیوند و ارتباط با تو (علی بن ابیطالب) رشد کرده است، میوه‌های بهشتی را در باغ مصطفی (پیامبر اسلام) به بار می‌آورد.
هوش مصنوعی: خورشید دین در درون حجله، مقام والایی دارد و آسمان درخشان آن به خاطر خوش یمنی ستاره‌های خوشبختی پر شده است.
هوش مصنوعی: ای علی، تو که در شهر علم و دانش مقام بلندی داری، کسی که در عالم به تو سجده نکرد و آستان رسول خدا (مصطفی) را نمی‌بوسد.
هوش مصنوعی: سایهٔ تیغ تو که در کنار عرش (به معانی عرش به عنوان جایگاه خدا) قرار می‌گیرد، به‌گونه‌ای است که مانند سایه‌ای به‌واسطهٔ آفتاب فتنه به‌حساب می‌آید و این سایه، مُراقب و نگهبان جایگاه مصطفی (پیامبر اسلام) است.
هوش مصنوعی: فقط تویی که به مقام الوهیت شناخته می‌شوی و فرعون (دشمنی که ادعای خدایی داشت) هم در مقابل تو هیچ احترامی ندارد؛ هر کسی دیگر که در مقام و مکانی قرار گیرد، به اندازهٔ تو نیست و به پای تو نمی‌رسد.
هوش مصنوعی: اگر حرمت جایگاه نبوت (پیامبری) در بین مردم حفظ نشود، نمی‌توان شأن و مقام تو (امیرالمؤمنین علی) را از شأن و مقام پیامبر (مصطفی) جدا کرد.
هوش مصنوعی: من چه کسی هستم که بتوانم به اندازه حسان، شاعر مشهور در زمان پیامبر اکرم (مصطفی)، در مدح تو سخن بگویم؟
هوش مصنوعی: من فکر می‌کنم که به خاطر شرافت و بزرگی مدح کردن تو، نام علی (علی بن ابیطالب) در خاندان پیامبر مصطفی (پیامبر اسلام) مطرح و برجسته است.
هوش مصنوعی: با این وضعی که من دارم، تعجبی ندارد اگر شامل احوال من شود مهربانی تو و پیامبر (مصطفی).
هوش مصنوعی: به من هم نگاهی بینداز، همان‌طور که نرگس (نوعی گل) به زیبایی و طراوتش در اثر آب دهان پیامبر اسلام، مصطفی (محمد)، تازه و شاداب شده است.
هوش مصنوعی: جان من از سرزمین آرامش به دور و بی‌خانمان است. ای کسی که به جان محمد (مصطفی) ارادت داری، بر حال بی‌پناهی من رحم کن.
هوش مصنوعی: تا آخر عمر فقط به تو نظر دارم، ای شاه؛ جانم به خاطر این است که اگر در آن لحظه تو را نبینم، بسیار غمگین خواهم شد.
هوش مصنوعی: ای سلام، حق تو این است که ستایش تو را بر زبان بیاورم، ای امیرالمؤمنین. و همچنین توست که ستایشگر پیامبر (محمد) هستی، ای امیرالمؤمنین.
هوش مصنوعی: تورا دیدم که در حال رکوع، انگشتری‌ات را به درخواست‌کننده‌ای دادی، که نشان‌دهندهٔ بزرگی و سخاوت توست، ای امیرالمؤمنین.
هوش مصنوعی: هرچند که صد سخاوت‌مدار با طلا و سکه بخشش کردند، اما هیچ‌کس مانند تو به صدقه و فقرای خود توجهی ندارد، ای امیرالمؤمنین.
هوش مصنوعی: ملک (فرشتگان) در هر بار که در حال نماز هستند، به آرامی تسبیح خداوند را می‌گویند و در این حالت، راز و نیازهایی با تو، امیرالمؤمنین علی (ع)، دارند.
هوش مصنوعی: اگر پرتو وجود علی بن ابیطالب (ع) بر عالم بتابد، آسمان پر از زر و جواهر می‌شود، زیرا سایهٔ کرامت و نعمت او همه جا را فرا می‌گیرد.
هوش مصنوعی: هرگاه صبحگاه روشن شود، راه درست و حق آشکار می‌شود، و چون این نور به وجود آید، پرچم (رایت) تو ای امیرالمؤمنین افراشته خواهد شد.
هوش مصنوعی: در روز جنگ، دست او به مانند خورشید درخشان و قدرتمند است و از نظر عظمت و شخصیت به پنجهٔ ماه که نمادی از زیبایی و قدرت است، شباهت دارد. اینجا از علی بن ابیطالب (ع) سخن می‌رود.
هوش مصنوعی: علی (ع) مقام و منزلت بسیار بالایی دارد و او را به اوج و بلندی‌های دنیایی و معنوی نسبت می‌دهند که هیچ محدودیتی ندارد.
هوش مصنوعی: گاهی خیال و تصور، عرش (به معنای بالاترین مقام) را به گونه‌ای می‌پوشاند که به فرش زیر پای تو تبدیل می‌شود، ای امیرالمؤمنین.
هوش مصنوعی: از روی خیال و گمان، گاهی به نظر می‌رسد که ستون‌های عرش به موجب فرمان تو ایستاده‌اند و بارگاه باعظمت تو را نگه‌داشته‌اند، ای امیرالمؤمنین.
هوش مصنوعی: چون به فرمان تو خورشید از مغرب بازنگردد و به طلوع خود ادامه ندهد، نشان دهندهٔ این است که چرخش زمان فقط برای توست، ای امیرالمؤمنین.
هوش مصنوعی: از دست تو پیروزی بعد از پیروزی دیگر به دست آمده است، به خاطر ارتباط و پیوندی که با ولایت و سرپرستی تو داریم، ای پیشوای مؤمنان.
هوش مصنوعی: در حالتی که جان از بدن جدا می‌شود، آرزو دارد که به دیدار تو، ای امیرالمؤمنین، برسد.
هوش مصنوعی: اگر در این دنیا، مکان تو را نزدیک به تخت الهی قرار دهند، انس و جان (روح و زندگی) نیز در آنجا جا خواهند داشت، زیرا آنجا جای توست، ای امیرالمؤمنین.
هوش مصنوعی: اگر حق‌شناسان به دستشان بیفتد که تو را بسنجند، قدری که برای تو قائل می‌شوند بسیار بیشتر از هر چیزی است که در دنیا وجود دارد.
هوش مصنوعی: ای کسی که دیوان تقدیر و سرنوشت به خاطر شما برقرار است، شما در برابر خداوند متعال فرمانبردارید و حکم شما نیز از آن خدا پیروی می‌کند.
هوش مصنوعی: اگر ید بیضا (معجزه‌ای که به وسیلهٔ حضرت موسی، کلیم‌الله، به وجود آمد) رخ دهد، چه زیبا خواهد شد که ستارهٔ مه (ماه) از آستین شما نمایان شود و درخشش خورشید نیز در سرآغاز گریبان شما خواهد بود.
هوش مصنوعی: این بیت به استحکام و عظمت مقام علی بن ابیطالب (ع) اشاره دارد و می‌گوید که او مانند ستونی است که پایه‌های عرش الهی بر او استوار است، و همچنین به‌نوعی به ارتباط او با صفات عالی و کبریایی خداوند اشاره می‌کند. در واقع، علی (ع) یکی از ارکان اصلی و بی‌نظیر در نظام وجود است.
هوش مصنوعی: این زنگار ندامت که به تکرار بر زبان می‌آید و نشانه‌ای از غمی است که افراد دارند، به طور دائماً به خاطر دین و قدرت شما و ارتباطش با آن میدان مهارت و توانمندی است.
هوش مصنوعی: خانواده‌های ثروتمند و بزرگ که دو جهان را در اختیار دارند، در واقع همه‌ی نعمت‌هایشان به جز اندکی، وابسته به بخشش‌ها و الطاف شما هستند.
هوش مصنوعی: دشمنان، همچون اژدهایی که راز ماندگاری را در خود دارند، نابود خواهند شد. این اژدها در واقع چوبی است که به دست موسی است؛ یعنی قدرت شما، امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب (ع)، باعث حفاظت از شما و پیروانتان است.
هوش مصنوعی: بنده‌ای پیر و سالخورده هستم که به خاطر کمال و آگاهی خود، برای پاسداری از حرم و امنیت آن به بالای ایوان شما آمده‌ام.
هوش مصنوعی: عقل اول، یعنی اولین مرتبه عقل، به واسطهٔ وجود علی بن ابیطالب (ع)، لوح و قلم را به وجود آورده است. در واقع، این عقل پایه و اساس علم و دانش است و دانای واقعی در پایان سال‌های تحصیل، مانند آخرین دانش‌آموز در دبستان، به علم و معرفت علی (ع) می‌رسد.
هوش مصنوعی: هر کسی که مشکلی دارد، وقتی به درگاه خدای بزرگ و دادگستر روی می‌آورد، به خوبی در می‌یابد که تنها راه حلش چشم‌امید به شما (علی بن ابیطالب) است.
هوش مصنوعی: من به بیماری ناشی از گناه مبتلا هستم و فقط تو می‌توانی من را درمان کنی؛ من در این وضعیت نیازمند شفای تو هستم.
هوش مصنوعی: من از ظلمت و مشکلات زندگی شکایت‌های زیادی دارم، اما هیچ‌کدام را نمی‌گویم، زیرا وقتی به لطف و مرحمت شما می‌نگرم، تمام غم‌هایتان را فراموش می‌کنم.
هوش مصنوعی: اگر در این دنیا شهری از گدایان وجود داشته باشد، حشمت و زیبایی محتشم به خاطر این است که او نیز از گدایان شماست، یعنی به عشق و محبت شماست که به این مقام رسیده است.
هوش مصنوعی: دین من، ای شاه، به خود تو وابسته است و ایمان به تو را باید داشت، اما در این دوره پنهان کردن این ایمان، نوعی کفر به شمار می‌آید.
هوش مصنوعی: تو در عالم معنوی جایگاه خاص و والایی داری، ما به انجام عبادت و دعا به سمت درگاه تو رو می‌آوریم و مکان حرم تو را به عنوان کعبه‌ای مقدس میدانیم.
هوش مصنوعی: وجود تو گنجینه‌ای در نجف است و نور تو در آسمان‌ها به شرافت شناخته می‌شود. روح تو به اندازه‌ای شرافت دارد که مانند پرنده‌ای افسانه‌ای (عنقای قاف) مورد احترام است.
هوش مصنوعی: ما زائران کعبهٔ اصلی هستیم و حج بزرگ ما همین است؛ یعنی اصل سخن همین موضوع است.
هوش مصنوعی: اگر کسی مزاحم نباشد، می‌خواهم بگویم که این محل حرم نیست و در حرمت آن، حتی به اندازه‌ی سر مویی کمتر از بیت‌الحرام (کعبه) وجود ندارد.
هوش مصنوعی: اگر بخواهی به اندازه‌ی پاداشی که به دوستان می‌دهی، منزلت آنها در نظر گرفته شود، در این صورت می‌توان گفت تمام دنیا و عالم آرامش و صلح است.
هوش مصنوعی: اگر از دشمنان انتقام بگیری، به اندازه‌ای که قدرت و شدت انتقام تو هست، جبار یعنی خداوند، هرگز شمشیر انتقام را به میان نمی‌گذارد.
هوش مصنوعی: اگر اهل گناه در روز قیامت تو را حمایت کنند، خشم خداوند همچنان شمشیر انتقام را در نیام نگه می‌دارد و بر آن نمی‌کشد.
هوش مصنوعی: اگر تو به خاطر شفاعت (میانجی‌گری) بر گنه‌کاران در را بگشایی، خداوند به رحمت خود تمام درهای دوزخ را خواهد بست.
هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی که مردم به‌طور کامل از پیام مرگ در امان باشند، باید بگویی وای بر فرشتهٔ مرگ اگر کام او از افراد بگشاید.
هوش مصنوعی: اگر در مکافات دشمن خود شتاب کنی، بعید نیست که قیامت پیش از موعد مقرر برپا شود.
هوش مصنوعی: ای پادشاه، دین پناهی است و برای حفظ دین، نباید بیش از این به کسی چیزی داد، زیرا در راستای تأیید حق، نظم و ترتیب نظام به هم می‌خورد.
هوش مصنوعی: به قدری صیاد زمان، یعنی زمانه، برای ما که دلسوخته و دل‌باخته هستیم، دام‌های مصیبت و سختی گسترانده که حتی در یک زمان نیز نتوانیم با آرامش و راحتی زندگی کنیم و از مشکلات فاصله بگیریم.
هوش مصنوعی: صادقانه بگویم، در عراق به دلیل مخالفت‌ها، بزرگان مذهب حسینی هیچ آسایشی ندارند.
هوش مصنوعی: منافقان و دشمنان اسلام به خاطر کینه و عداوتی که دارند، از آتش نفرت خود در حال شکفتن و پخته شدن هستند و در این راستا، نقشه‌های زیان‌باری را علیه اسلام طراحی کرده‌اند.
هوش مصنوعی: اهل دین (مؤمنان) از طرف دشمنان به تو (امیرالمؤمنین) شکایت می‌کنند، بنابراین از تو می‌خواهند که در دفاع از آنها کمک کنی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۱۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.