به نال ای دل که دیگر ماتم آمد
بگری ای دیده ایام غم آمد
گل غم سرزد از باغ مصیبت
جهان را تازه شد داغ مصیبت
جهان گردید از ماتم دگرگون
لباس تعزیت پوشیده گردون
ز باغ غصه کوه از پا فتاده
زمین را لرزه بر اعضا فتاده
فلک تیغ ملامت بر کشیده
ز ماه نو الف بر سر شیده
ازین غم آفتاب از قصر افلاک
فکنده خویش را چون سایه بر خاک
عروس مه گسسته موی خود را
خراشیده به ناخن روی خود را
خروش بحر از گردون گذشته
سرشک ابر از جیحون گذشته
تو نیز ای دل چو ابر نوبهاری
به بار از دیده هر اشگی که داری
که روز ماتم آل رسول است
عزای گلبن باغ بتول است
عزای سید دنیا و دین است
عزای سبط خیرالمرسلین است
عزای شاه مظلومان حسین است
که ذاتش عین نور و نور عین است
دمی کز دست چرخ فتنه پرداز
ز پا افتاد آن سرو سرافراز
غبار از عرصهٔ غبرا برآمد
غریو از گنبد خضرا برآمد
ملایک بیخود از گردون فتادند
میان کشتگان در خون فتادند
مسلمانان خروش از جان برآرید
محبان از جگر افغان برآرید
درین ماتم بسوز و درد باشید
به اشگ سرخ و رنگ زرد باشید
بسان غنچه دلها چاک سازید
چو نرگس دیدهها نمناک سازید
ز خون دیده در جیحون نشینید
چو شاخ ارغوان در خون نشینید
به ماتم بیخ عیش از جان برآرید
به زاری تخم غم در دل بکارید
که در دل این زمان تخم ملامت
برشادی دهد روز قیامت
خداوندا به حق آل حیدر
به حق عترت پاک پیامبر
که سوی محتشم چشم عطا کن
شفیعش را شهید کربلا کن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این مثنوی سوگنامهای در عزای امام حسین است. شاعر نخست دل و چشم خود را به ناله و گریه فرامیخواند و سوگواری کیهان را تصویر میکند: آسمان سیاهپوش، خورشید بر خاک افتاده، ماه مویکنده و فرشتگان در خون غلتیده. سپس مسلمانان و دوستداران را به شیون و اشک دعوت میکند، با این استدلال که غم امروز در قیامت شادی به بار میآورد، و در پایان از خدا میخواهد امام حسین را شفیع محتشم کند.
هوش مصنوعی: ای دل ناله کن که باز هنگام سوگواری رسیده است؛ ای چشم بگری که روزگار اندوه فرا رسیده است.
هوش مصنوعی: گل اندوه از باغ مصیبت روییده و داغ مصیبت بر دل جهان دوباره تازه شده است.
هوش مصنوعی: جهان از این سوگ دگرگون شده و آسمان جامهٔ عزا پوشیده است.
هوش مصنوعی: از اندوه، کوه از پا افتاده و زمین بر همهٔ اندامش لرزه افتاده است.
هوش مصنوعی: آسمان شمشیر سرزنش برکشیده و با هلال ماه نو گویی بر سر خود الف داغ زده و خراشیده است؛ یعنی آسمان به رسم سوگواران خود را آزرده است.
هوش مصنوعی: از این غم، خورشید از کاخ آسمانها خود را مانند سایه بر خاک افکنده است.
هوش مصنوعی: ماه که چون عروسی است، موی خود را پریشان کرده و چهرهاش را با ناخن خراشیده است؛ مانند زنان سوگوار.
هوش مصنوعی: خروش دریا از آسمان گذشته و اشک ابر چنان باریده که از رود جیحون هم فراتر رفته است.
هوش مصنوعی: ای دل، تو نیز مانند ابر بهاری هر اشکی که داری از چشم فرو ببار.
هوش مصنوعی: زیرا امروز روز سوگ خاندان پیامبر و عزای گل باغ حضرت فاطمه است.
هوش مصنوعی: عزای سرور دنیا و دین و نوهٔ بهترین پیامبران است.
هوش مصنوعی: عزای حسین، پادشاه ستمدیدگان است که وجودش عین نور و مانند نور چشم است.
هوش مصنوعی: آن هنگام که به دست روزگار فتنهانگیز آن سرو بلندقامت از پا درافتاد،
هوش مصنوعی: از میدان خاک گرد و غبار برخاست و از آسمان سبز فریاد و شیون بلند شد.
هوش مصنوعی: فرشتگان بیخود از آسمان فرو افتادند و میان کشتهها در خون غلتیدند.
هوش مصنوعی: ای مسلمانان از جان فریاد برآورید و ای دوستداران از جگر ناله سر دهید.
هوش مصنوعی: در این سوگ سوزان و دردمند باشید، با اشک خونین و چهرهٔ زرد.
هوش مصنوعی: مانند غنچه که شکافته میشود دلها را چاک کنید و مانند نرگس شبنمزده چشمها را نمناک کنید.
هوش مصنوعی: از خون چشم در رودی چون جیحون بنشینید و مانند شاخهٔ ارغوان غرق سرخی خون شوید.
هوش مصنوعی: در سوگ ریشهٔ خوشی را از جان برکنید و با زاری بذر غم را در دل بکارید.
هوش مصنوعی: زیرا بذر اندوهی که اکنون در دل کاشته شود، در روز قیامت میوهٔ شادی میدهد.
هوش مصنوعی: خدایا، تو را به حق خاندان علی و خاندان پاک پیامبر سوگند میدهم،
هوش مصنوعی: که به محتشم نظر لطف و بخشش کنی و شهید کربلا را شفیع او قرار دهی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههای دیگر
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.