|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر از یک عشق عمیق و درد جدایی سخن میگوید. شاعر از قوم خود میخواهد که احساساتش را درک کنند و از شدت عشقش به محبوب، قلبش در آتش میسوزد. او همچنین به مقدس بودن این عشق اشاره میکند و میگوید که جدایی او را بسیار ضعیف کرده و تحملش را به پایان رسانده است.
هوش مصنوعی: ای قوم، شما در آغوش من فرود آمدهاید و قلبم از عشق شما در آتش است.
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق و دردناکی میپردازد که از جدایی معشوق ناشی میشود. شاعر میگوید که عشق و محبت او نسبت به معشوق به حدی است که دوری و فراق را نمیتواند تحمل کند و این جدایی او را ضعیف کرده است. در واقع، عشق او چنان قوی است که جدایی از معشوق برایش غیرقابل تحمل شده و به نوعی او را پر از درد و رنج کرده است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.