|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
آن غمزه در صف مژهٔ خشمگین نشست
چون شحنه‌ای که بر سر بازار کین نشست
سازد بهانه شرم و نبیند به سوی من
هرجا رقیب پهلوی آن نازنین نشست
صد خار گر به پا بنشیند چو گرد باد
در وادی طلب نتوان بر زمین نشست
شب تا به روز، غیر به بزمش نگاه داشت
شوخی که در برابر من خشمگین نشست
از شوق لعل یار، به گرداب آرزو
میلیّ خون گرفته به رنگ نگین نشست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از احساسات عاشقانه و درد ناشی از دوری محبوب سخن می‌گوید. تصویر غمزه‌ای خشمگین و جذاب که در جایی نشسته، نماد حسادت و رقیب در عشق است. او به تأثیر عمیق مهر محبوب بر خود اشاره می‌کند و می‌گوید در این وادی عشق حتی اگر هزار خار نیز به پا نشیند، نمی‌تواند از عشق و آرزو دست بکشد. این عشق باعث ایجاد حالتی خاص در او شده و تمام توجهش را به محبوب معطوف کرده است. شاعر در نهایت به شکوه و زیبایی بزم محبوب فکر می‌کند و از شوق آن به شدت احساساتی آشفته دارد.
هوش مصنوعی: آن نگاه زیبا و مغرور در میان مژه‌ها نشسته است، مانند نگهبانی که بر فراز میدان دشمنی قرار گرفته است.
هوش مصنوعی: به خاطر استدلال و بهانه‌جویی، او شرمنده می‌شود و هر جا که رقیب در کنار آن عزیز نشسته، به سمت من نمی‌نگرد.
هوش مصنوعی: اگر صد خار هم به پاهایم بچسبد، مانند گرد و غبار در جستجوی طلب نمی‌توانم بر زمین بنشینم.
هوش مصنوعی: شب تا صبح، تنها به خاطر زیبایی‌اش نگاهی می‌کردم و آن خنده‌ای که در برابر من ایستاده بود، نشان‌دهنده‌ی عصبانیتش بود.
هوش مصنوعی: از شوق و علاقه به محبوبش، در دل آرزو و خواسته‌هایش غرق شده و خون دلش به رنگ نگین (جواهر) درآمده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چشم ستمگرت که بخون در کمین نشست
تیغی کشیده، در ره مردان دین نشست
با روی آتشین چو گذشتی ببوستان
گل را ز انفعال، عرق بر جبین نشست
سرو سهی که خاسته بود از چمن بناز
[...]
از عنبرت غبار چو بر یاسمین نشست
شرمنده گشت نافه و در ملک چین نشست
شد خاک راه جمله تنم زان طمع که دید
آمد خدنگ ناز تو و بر زمین نشست
هر ناوکی که بر دلم از غمزه‌ات نشست
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.