بخش ۳۶ - شکر ریزی عروسی خسرو و شیرین و فرستادن خسرو انگشتری را به رسم پیمان
چو مه در چادر شب رفت در خواب
فرو پیچیدگی گردون نطع مهتاب
عروس صبح را بیدار شد بخت
عروسانه بر آمد بر سر تخت
صنم فرمود کز گنج چو دریا
کنند اسباب مهمانی مهیا
به زیور بهر دو خورشید پر نور
دو منزل راست شد چون بیت معمور
روان شد خسرو از فرمان شیرین
به ایوان دگر ز ایوان شیرین
جریده بودش آهنگ از مداین
نبودش با خود اسباب خزاین
ز شاهان بد یکی انگشترینش
خراج هفت کشور در نگینش
فرستاد آن مه نو را به برجیس
سلیمان وار خاتم را به بلقیس
چو نتوان یک بها داد این نگین را
چسان گویم دو چندان پاسخ این را
ولی در لب مرا هم خاتمی هست
به دست شه دهم چون بوسمش دست
دهم با دو نگین انگشترینی
که ارزد هر دو عالم را نگینی
چو بخشم یک نگین را دو نگین باز
دو خاتم نیز باید کردنم ساز
چو شاه انگشت ساید بر نگینم
شناسد قیمت انگشترینم
بگفت این و ز لب زیب نگین داد
به عزت بوسه بر انگشترین داد
برابر گوئیا می کرد با هم
نگین را با نگین خاتم به خاتم
در آن انگشتری بازی زمانی
بماند انگشت اندر هر دهانی
بس آنگه گفت تا گردد مهیا
جهازی پر در و گوهر چو دریا
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، عروسی خسرو و شیرین به زیبایی توصیف می‌شود. در آغاز، صبح روشن و عروس خوشبخت با جمالش بر تخت نشسته است. شیرین به خسرو دستور می‌دهد که لوازم جشن را آماده کند. خسرو با نیتی از مداین به سوی شیرین می‌رود و برای او انگشتری نفیس و باارزش که نمادی از پیمان عشقشان است، می‌فرستد. او همچنین بیان می‌کند که هر دو نگین این انگشتر ارزشمند و پر معنی‌اند و به بوسه‌ای محبت‌آمیز بر آن می‌پردازد، در حالی که به اهمیت و ارزش این راهم اشاره می‌کند. در نهایت، به همه چیزهایی که برای جشن عروسی باید مهیا شود، اشاره می‌شود.
هوش مصنوعی: مثل مه که در چادر شب فرو می‌رود، گردونهٔ آسمان مانند نطع (فرش) مهتاب پیچیده و زیباست.
هوش مصنوعی: عروس صبح بیدار شد و شانس او مانند عروس‌هایی که خوشبخت‌اند، بر روی تخت ظاهر گردید.
هوش مصنوعی: صنم (شیرین) گفت که از گنج خود مانند دریا، وسایل مهمانی را آماده کنند.
هوش مصنوعی: به خاطر شادی و زیبایی دو عاشق، هر دو منزل (خانه) به زیور و زینت آراسته شدند، همان‌طور که یک خانه پر برکت و آباد می‌شود.
هوش مصنوعی: خسرو به خاطر دستور شیرین به سمت ایوان دیگری حرکت کرد و از ایوان شیرین جدا شد.
هوش مصنوعی: خسرو در راه سفر به مداین، هیچ‌گونه وسایل و زینت‌های گران‌بهایی همراه خود نداشت.
هوش مصنوعی: از میان شاهان، یکی انگشترش به قیمت خراج هفت کشور است که در نگین آن قرار دارد.
هوش مصنوعی: خسرو انگشتری را به شکل سلطنتی به بلقیس، همسر سلیمان، فرستاد؛ این کار او نماد و نشانهٔ عشق و پیوندش با شیرین است.
هوش مصنوعی: چگونه می‌توانم در ازای این انگشتری که ارزش یکسانی با آن ندارد، دو برابر پاسخگو باشم؟
هوش مصنوعی: من در لب (یعنی در وجود و شخصیت) خود نیز خاتمی دارم، و می‌خواهم انگشتری را که به دست شاه (خسرو) می‌دهم، با بوسه‌ای به او تسلیم کنم.
هوش مصنوعی: من می‌خواهم با دو نگین انگشتری را به تو بدهم که ارزش آن برابر با دو عالم است.
هوش مصنوعی: اگر یک نگین را به کسی بدهم، باید دو نگین دیگر نیز به او بدهم و همچنین دو خاتم هم برای او آماده کنم.
هوش مصنوعی: وقتی که شاه (خسرو) انگشتش را بر روی نگین (سنگ انگشتر) می‌گذارد، می‌داند که ارزش انگشتر من (شیرین) چقدر است.
هوش مصنوعی: او (خسرو) این را گفت و بر لب زیبای شیرین بوسه‌ای به نشانهٔ احترام و محبت زد و انگشتری را به او داد.
هوش مصنوعی: خسرو، انگشتری را که نگین آن با نگین خاتم (انگشتری دیگر) برابر و همسان بود، به شیرین تقدیم می‌کرد. این عمل نشان‌دهندهٔ عشق و پیوند عمیق آنها است.
هوش مصنوعی: در آن انگشتری که خسرو به شیرین داده، بازی و سرگرمی آنقدر ادامه پیدا کند که انگشتان افراد در هر دهانی باشد، به این معنی که همه بخواهند آن انگشتری را ببینند و یا در دست بگیرند.
هوش مصنوعی: پس از آن گفت تا تهیه شود جهازی که پر از جواهر و گوهر باشد، مانند دریا.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.