|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چو شیرین که گهی پیشش رسیدی
نمک بودی که بر ریشش رسیدی
چو مرغی تشنه کابی بینداز دام
نه آن یابد نه بی آن گیرد آرام
سپهر افسون غم در وی دمیدی
دلش از هوش و هوش از وی رمیدی
شدی از دست چون شوریده کاران
به ماندی بی خبر چون سایه داران
سحر تا شام خارا سوختی زاه
میان خار غلطیدی شبانگاه
گهی در آرزوی چشم دلبند
زدی بر چشم آهو بوسه‌ای چند
گهی در گوشه با مرغان نشستی
ز وحشت دل بدیشان باز بستی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: فرهاد، دلباخته شیرین، به شدت گرفتار عشق خود شده و از غم و آرزوی وصال او رنج می‌کشد. او مانند پرنده‌ای تشنه به دام افتاده، در جستجوی شیرین در میان خاری از غم و ناکامی غوطه‌ور است. روزها و شب‌ها را به یاد او می‌سوزد و در معرکه‌ای از شیدایی در جستجوی بوسیدن چشمان اوست. این عشق، او را به حالت ناکامی و سرگردانی دچار کرده و از آرامش دور کرده است.
هوش مصنوعی: شیرین، مانند نمکی است که گاه به ریش او (فرهاد) می‌رسد، یعنی او هم زمان‌هایی به شیرین نزدیک بوده و طعم عشق او را چشیده، اما این نزدیکی همیشگی نیست و به صورت تصادفی اتفاق می‌افتد.
هوش مصنوعی: انسانی که مانند پرنده‌ای تشنه به عشق است، وقتی در برابر محبوب خود قرار می‌گیرد، نه تنها چیزی از او نمی‌گیرد، بلکه در چنگال غم و تنهایی باقی می‌ماند و از آرامش دور می‌شود.
هوش مصنوعی: عشق و غم بر دل او چنان مسلط شده است که او را از خود بی‌خود کرده و از تمام احساساتش دور کرده است.
هوش مصنوعی: تو از دست رفته‌ای و مانند دیوانه‌ها در دنیای عشق به جنون رسیده‌ای، در حالی که بی‌خبر و نادان مثل سایه‌ای در کنار دیگران مانده‌ای.
هوش مصنوعی: تو از صبح تا شب در آتش عشق سوختی و در میان خارها سرگردان شدی، در شب نیز، بی‌خبر و خسته به حال خود غلطید.
هوش مصنوعی: گاهی به یاد چشمان معشوق، بر چشمان آهو چندین بوسه زده‌ای.
هوش مصنوعی: گاهی در گوشه‌ای نشسته‌ای و با پرندگان صحبت کرده‌ای، اما به خاطر ترس و وحشتی که از دل داری، نتوانسته‌ای با آنها به راحتی ارتباط برقرار کنی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.