عشق از پی جان گرفت ما را
خلقی به زبان گرفت ما را
خرسند به عافیت نبودیم
اینک حق آن گرفت ما را
سرو قد او به ناز و فتنه
هر لحظه روان گرفت ما را
ای دیده، چه ریزی از برون آب؟
کاین شعله به جان گرفت ما را
همچون کایینه گیرد آتش
عشق تو چنان گرفت ما را
ای خواب، برو که باز امشب
سودای فلان گرفت ما را
گویند که مرگ طرفه خوابی ست
این خواب گران گرفت ما را
ترسم که برون برد ز عالم
این غم که عنان گرفت ما را
خندید بر اهل درد خسرو
درد دل شان گرفت ما را



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از گرفتار شدن به عشقی جانسوز میگوید که او را رسوای زبان مردم کرده است و آن را سزای ناسپاسیاش در روزگار آسودگی میداند. سوز عشق در جان اوست و اشک بیرونی آن را خاموش نمیکند. شبها خواب از او گریخته و بیم دارد که این غم او را تا مرگ ببرد. در پایان خسرو اعتراف میکند که پیشتر به دردمندان میخندید و اکنون خود به همان درد دچار شده است.
هوش مصنوعی: عشق در پی جان ما افتاد و ما را گرفتار کرد و در نتیجه مردم هم ما را بر سر زبانها انداختند و از ما بدگویی کردند.
هوش مصنوعی: وقتی در آسودگی و سلامت بودیم قدر آن را ندانستیم و به آن خرسند نبودیم. اکنون سزای این ناسپاسی دامن ما را گرفته است.
هوش مصنوعی: قامت سروگونهٔ معشوق با ناز و فتنهانگیزی هر لحظه که میخرامد ما را اسیر میکند. «روان» هم به معنای خرامان است و هم به معنای بیدرنگ، و شاید اشارهای هم به جان داشته باشد.
هوش مصنوعی: ای چشم، چرا از بیرون اشک میریزی؟ این آتش در جان و درون ما افتاده است و آب بیرونی آن را خاموش نمیکند.
هوش مصنوعی: همانگونه که آینه آتش را در خود میگیرد و سراسر آن را بازمیتاباند، عشق تو نیز سراپای ما را فرا گرفته است.
هوش مصنوعی: ای خواب، از ما دور شو، چون امشب باز هم شوق و خیال آن یار که نامش را نمیبریم بر ما چیره شده و بیدار ماندهایم.
هوش مصنوعی: میگویند مرگ خوابی شگفت است. اکنون همین خواب سنگین ما را گرفته است، یعنی از غم عشق در آستانهٔ مرگیم.
هوش مصنوعی: میترسم این غمی که اختیار و لگام ما را به دست گرفته، ما را از این جهان بیرون ببرد.
هوش مصنوعی: خسرو روزی به دردمندان عشق میخندید. اکنون همان درد دل آنان گریبان خود او را گرفته است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
شوری نهچنان گرفت ما را
کز دست توان گرفت ما را
ما هیچ گرفتهایم از او
او هیچ از آن گرفت ما را
هر گه بتو عرض حال کردیم
[...]
عشق تو چنان گرفت ما را
کز هر دو جهان گرفت ما را
سر در سر کار او نکردیم
تیغش به زبان گرفت ما را
گفتم که ز درد و غم گریزم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.