حمیدرضا نوشته:

به نظرم حروف مقطع میان و آخر ابیات را باید به نام خواند (ر -> را ، ب-> با) تا هم وزن و هم قافیه‌ی شعر درست باشد. در مرتب سازی اشعار این شعر در رده‌ی حرف روی الف جا داده شده.

ذبیح الله احیا ئی نوشته:

سلام
این ابیات به صورت زیر تصحیح و قابل خواندن روان می شود
رخ بر فروز و زلف مسلسل گره بزن تا بشکند جمال تو بازار میم و ها
مه را به روی خوب تو نسبت کجا رسد
ای رویت آفتاب و لبت شین و کاف و را
شکر شد از خجالت لعل تو آبرو
بر شین و کاف و را چو کشیدی تو راوخا
خط معنبر تو چو دور قمر گرفت
کردند عاشقان تو تر را و واو و حا
روح مجسمی تو نه عقل مصوری
ای روح عقل تو نا دیده با و تا
بنگر چو دید پیش و رخ و قامت تو کرد
از شرم کار خانه صد ساله طا و یا
طی کن حدیث دور و زمان ،جام می بیار
تا باغ روح را دهم آبی ز میم و یا
می خور ،مخور غم دل و دین ،خسروا دگر
بگشا به مدح خسرو آفاق ،لام و با
توضیح :
حروف آخر ابیات را برای فهم مطلب باید ترکیب نمود مثل :لام و با =لب ، میم و یا =می

نیره نوشته:

کلا شعرای امیر خسرو دهلوی غلط املایی زیاد داره
شدیدا نیاز به رسیدگی داره
چرا بعضی جاها حروف یه کلمه جابه جا شده یا از هم فاصله دارن؟