در شش جهت آنچه گِردِ ما گستردند
در پنجْ حواس و چارْ طبع آوردند
بس گُرْسِنهاند و عالمی را خوردند
این هفت که در دوازده میگردند
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
در شش جهت آنچه گِردِ ما گستردند
در پنجْ حواس و چارْ طبع آوردند
بس گُرْسِنهاند و عالمی را خوردند
این هفت که در دوازده میگردند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این رباعی با بازی با عددهای شش، پنج، چهار، هفت و دوازده، ساختار جهان را از نگاه نجوم و طبیعیات قدیم وصف میکند: شش جهت، پنج حس، چهار طبع، هفت سیاره و دوازده برج. در دو مصراع نخست، آفرینش انسان و جهان پیرامون او از این اجزا بیان میشود و در پایان شعر به این نکته میرسد که همین هفت سیارهٔ گردنده، مانند گرسنگانی سیریناپذیر، جهانیان را میبلعند. حاصل سخن، گلایه از فلک و ناپایداری هستی آدمی است.
هوش مصنوعی: هر آنچه در شش سوی جهان (بالا، پایین، پیش، پس، راست و چپ) پیرامون ما پهن کردهاند، آن را در قالب پنج حس و چهار طبع (گرمی، سردی، خشکی و تری، یا چهار عنصر) به ما رساندند و ما را از آن ساختند. فاعل جمله، چنانکه مصراعهای بعد نشان میدهد، همان هفت سیاره است که به باور قدما سازندهٔ احوال جهان خاکیاند.
هوش مصنوعی: این هفت سیاره که در دوازده برج فلک میچرخند، سخت گرسنهاند و جهانی از مردم را خورده و نابود کردهاند. یعنی گردش فلک و روزگار همان چیزی را که پدید آورده، دوباره میبلعد و از میان میبرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
جان و دل و دین دست فراهم کردند
وندر بیعت پشت به پشت آوردند
سوگند به جان و سر وصلت خوردند
گر بر گردم ز تو ز من برگردند
آنها که جهان به کام دل خوش خوردند
بر رقعه عمر چرب دستی کردند
زآن گونه که آمدند اکنون رفتند
نه هیچ ببردند نه هیچ آوردند
در شش جهت آنچه گرد ما گستردند
در پنج حواس و چار طبع آوردند
بس گرسنه اند و عالمی را خوردند
این هفت که در دروازه می گردند
دی میرفتی بر تو نظر میکردند
آنانکه به مذهب تناسخ فردند
سوگند به اعتقاد خود میخوردند
کاین یوسف ثانیست که باز آوردند
دونان چو گلیم خویش بیرون بردند
گویند چه غم گر همه عالم مردند
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.