برتر از خورشید شد کار سخن
شب ندارد روز بازار سخن
نارسائیهای انداز همه
از بلندیهای دیوار سخن
عرش کرسی می نهد در زیر پای
تا گلی چیند ز گلزار سخن
منکر هر ملت و مذهب که هست
برنمی خیزد بانکار سخن
بهر بازوی هنر ننوشته اند
هیچ تعویذی چو طومار سخن
چون قلم از خویش سرها بر تراش
سربسی خواهد سر و کار سخن
غیر یارانیکه مضمون می برند
کس نمی بینم خریدار سخن
میرزای ما جلال الدین بسست
از سخن سنجان طلبکار سخن
راستی طبعش استاد منست
کج نهم بر فرق دستار سخن
غرق بحر حیرتم دائم کلیم
گرچه با این قدر و مقدار سخن


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به ارزش و اهمیت سخن و کلام اشاره میکند و آن را بالاتر از هر چیز دیگر میداند. او با توصیف کارکردهای اثرگذار سخن، از جمله روشناییافزایی و تاثیرگذاری آن بر انسانها، تأکید میکند که سخن از هر بعدی ارزشمندتر است و میتواند به عنوان ابزاری برای شناخت واقعیتها و ابراز هنر استفاده شود. با تصورات زیبا، شاعر احساس میکند که کلامش بایستی مورد توجه و خریداری قرار بگیرد، اما در عین حال از عدم توجه دیگران به سخن گلهمند است. در نهایت، او به حیرت و شگفتیاش از عمق سخن اشاره میکند و به رویکرد خود در این زمینه خودآگاه است.
هوش مصنوعی: سخنان و گفتارهایی که با ارزش و معنوی هستند، از درخشش خورشید نیز بیشتر اند. شب وقتی که همه چیز آرام است، فرصت مناسبتری برای بیان این سخنان وجود دارد، چرا که در روز، هرج و مرج و شلوغی بازار حرفهاست.
هوش مصنوعی: نقصها و کمبودهای محاسبات و تخمینها همه ناشی از بلندای دیوارها و موانع است.
هوش مصنوعی: خداوند مقام بلندی را برای انسانی میسازد تا او بتواند از زیباییهای کلام و سخن و اندیشه بهرهبرداری کند.
هوش مصنوعی: هر کسی که منکر ملت یا مذهبی است، از پذیرفتن حقیقت و گفتار حق سرباز میزند.
هوش مصنوعی: هیچ طلسم و دعایی نمیتواند به اندازه قدرت هنر و سخن موثر باشد.
هوش مصنوعی: زمانی که قلم از روی خود شروع به کار میکند، سرهای بسیاری را شکل میدهد و به این ترتیب، به خلق و بیان اندیشهها و سخنان مختلف خواهد پرداخت.
هوش مصنوعی: من فقط یاران خود را میشناسم که ارزش سخن را درک میکنند و جز آنها کسی را نمیبینم که به کلام من اهمیت بدهد.
هوش مصنوعی: میرزای ما، جلالالدین، با کلامش مانند سنجان، زمین و زمان را از کلماتش پر میکند و به دلیل و تواناییاش در سخن گفتن، همیشه در زمره طلبکاران صحبت است.
هوش مصنوعی: این شعر به این معناست که سخن گوینده به قدری زیبا و مهم است که باید با دقت و احترام به آن پرداخته شود. او بر این باور است که باید به نحوی خاص و مناسب به سخن و اندیشههایش توجه شود.
هوش مصنوعی: من همواره در دریای حیرت غرق هستم، حتی اگر مانند کلیم (حضرت موسی) اینقدر سخن بگویم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.