بوی جانبخش تو از باد صبا میشنوم
نکهت زلف تو از مشک خطا میشنوم
مرغ دل میتپد اندر قفس سینه به شوق
که ز هدهد خبر باد صبا میشنوم
مجلس عیش بسازم که گل خندان را
مژده آمدن باد صبا میشنوم
محتسب را نرسد منع من از نغمه چنگ
که من از سینه او ذکر خدا میشنوم
حرف عشق از ورق ساده دف میخوانم
سر معنی زنی بیسر و پا میشنوم
همه شب منتظر نغمه باد سحرم
کز نسیم خوش او بوی شما میشنوم
بر سر خاک (جنید) ار گذری آری گویی
این چه خاکیست کز او بوی وفا میشنوم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در شعر خود از بوی خوش محبوب سخن میگوید که از باد صبا به او میرسد و این بو دلش را شاداب میکند. او همچنین از نشاط مجلس عیش و ظهور گل خندان یاد میکند و تلاش میکند تا از موانع محتسب بر سر راه نغمههای عاشقانهاش عبور کند. انتظار او برای نغمه باد سحر نشاندهنده عشق و longing اوست و در انتهای شعر، به خاک جنید اشاره میکند که بوی وفا و ارزشمندی را منتقل میکند. در کل، شعر حال و هوای عاشقانه و حسرت و شوق را در خود گنجانده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
این چه بویست که از باد صبا میشنوم
وین چه خاکست کزو بوی وفا میشنوم
گر نه هدهد ز سبا باز پیام آوردهست
این چه مرغیست کزو حال سبا میشنوم
از کجا میرسد این قاصد فرخنده کزو
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.