گر جان فشانی ای دل در پای یار اولی
گر زآن که عشق بازی با آن نگار اولی
یک دم خیال قدش از دیده نیست غایب
جای گل و صنوبر بر جویبار اولی
خواهم که آن میانش خوش در کنار آرم
با شاهداه شیرین بوس و کنار اولی
ای سرو ناز باری بر چشم ما گذر کن
دانی که سرو را جا بر چشمهسار اولی
از بند غصه و غم گر میکنی خلاصم
درمان دردمندن بیانتظار اولی
بلبل کنار خاری مأوا گرفت آری
آرامگاه عاشق بر روی خار اولی
هان ای (جنید) گاهی در کوی عشق میزن
کاری اگر برآید زاین رهگذار اولی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از دل باختهای سخن میگوید که حاضر است برای معشوقش جان فشانی کند و عشق به او را بر هر چیز دیگری ترجیح میدهد. او در این حال و هوا، شوق و اشتیاق به وصال معشوق و آرزوی نزدیکی به او را مطرح میکند و عشق را همچون درمانی برای غمهای خود میداند. در این مسیر، شاعر بر ضرورت رهایی از غصهها تأکید میکند و به بلبل عاشق اشاره میکند که در کنار خار مأوا انتخاب کرده است. در نهایت، شاعر به خود و دیگر عاشقان توصیه میکند که در مسیر عشق کوشا باشند و از فرصتها بهره گیرند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.