|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به مفهومی عمیق درباره دوستی و دشمنی میپردازد. شاعر به ما میگوید که نباید فقط به ظاهر افراد توجه کنیم، زیرا ممکن است کسی که به نظر دوست میآید، در باطن دشمن باشد و برعکس. همچنین، تاکید میکند که باید میان کسانی که به ما محبت میکنند و کسانی که به ظاهر دشمن هستند، تمایز قائل شویم و به ارزشهای واقعی مردم توجه کنیم. در پایان، شاعر به اهمیت شناخت واقعی افراد و نیتهای آنان اشاره دارد.
هوش مصنوعی: ای کسی که دوستان را پرورش میدهی و با دشمنان ملایم هستی، به این کلام توجه کن که این سخن، خود به تنهایی چکیده و اصل مساله است و تنها ظاهری ندارد.
هوش مصنوعی: اگر کسی به تو بگوید که دشمنان و دوستان در یک مکان قرار دارند و راهی نیکو در نظر ندارد، در واقع این سخن نادرست است. هر کس میتواند در جایگاه خود باشد و نمیتوان آنها را با هم مقایسه کرد.
هوش مصنوعی: فرقی ندارد که کسی در گذشته دوست تو بوده و هنوز هم دوست باشد، یا اینکه شخصی که امروز دشمن توست.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.