|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
وقت آنست که گل باز به بستان آید
بلبل دلشده دیگر به گلستان آید
گر کند ناله هزار از سر مستی آخر
بوته از بلبل شوریده به دستان آید
لب و چشم تو چو مخمور و چو مستند چرا
جور از ایشان همه بر باده پرستان آید
نیک معذور ندارند مرا هشیاران
زآنکه فریاد و فغان از دل مستان آید
راستی سرو بیفتد ز قد و دانی کی
قامت خوب خرامش چو به بستان آید
در شب ظلمت هجران شده‌ام سرگردان
منتظر تا کِی‌ْام این شمع شبستان آید
چون به یادم گذرد لعل لبانت گویی
طوطی طبع جهان زان شکرستان آید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف زیبایی‌های طبیعت و عشق می‌پردازد. او به بیداری گل و بلبل در بستان اشاره می‌کند و از شور و شوق دل‌باختگان در میانه‌ی مستی و نغمه‌خوانی صحبت می‌کند. شاعر با بیان حال و حس دلش، از زیبایی معشوق و تاثیر آن بر خود می‌گوید و در عین حال، از درد و انتظار هجران نیز سخن می‌گوید. او با تصاویری زیبا از لب و چشم معشوقش و یادآوری آنها، عشق و شکرگزاری از زیبایی‌های دنیا را بیان می‌کند. در نهایت، شعری پر از longing و زیبایی‌شناسی است که نشان‌دهنده‌ی احساس عمیق و انتظار شاعر برای وصال است.
هوش مصنوعی: زمان آن فرا رسیده که گل به باغ بیاید و بلبل، که دلش تنگ شده، دوباره به گلستان برگردد.
هوش مصنوعی: اگر هزار بار از روی مستی ناله کند، در نهایت، گل‌های شاداب از دستان بلبل آشفته بیرون خواهد آمد.
هوش مصنوعی: لب و چشمان تو مانند افرادی است که در مستی به سر می‌برند؛ پس چرا هر بدی از این ویژگی‌ها بر سر عاشقان و باده‌نوشان می‌آید؟
هوش مصنوعی: هشیاران من را نمی‌بخشند چرا که فریاد و درد و دل از دل مست‌ها برمی‌خیزد.
هوش مصنوعی: اگر سرو راست به زمین بیفتد، دیگر چه کسی می‌داند که قامت زیبا و دلربایش چگونه خواهد بود وقتی به باغ بیاید؟
هوش مصنوعی: در شب تاریکی غم جدایی، به شدت بلاتکلیف و انتظار می‌کشم که کی این شمع روشنی بخش به جمع ما خواهد پیوست.
هوش مصنوعی: وقتی یاد لب‌های شیرین تو به خاطرم می‌آید، گویا طوطی خوشخوان جهان از آن باغ شیرین می‌آید.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.