|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
از مادر دهر تا بزادیم
جان در سر مهر او نهادیم
تا دل به دو زلف یار بستیم
از دیده دو جوی خون گشادیم
از روی هوا چو مرغ زیرک
در دام بلای دل فتادیم
ای کاج ز مادر زمانه
در عشق بدین صفت نزادیم
هرچند غمم فرستی از هجر
با این همه در غم تو شادیم
چون چشم تو ار شبانه مستیم
مخمور لبت ز بامدادیم
در آتش هجر آب جوییم
بر خاک جهان بسان بادیم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل، عشق را محور زندگی و احساسات خود قرار می‌دهد. او از لحظه تولد خود تا کنون، عشق به معشوق را در وجودش حس کرده و با تمام وجود به آن وابسته است. با وجود غم هجران، این عشق باعث شادی او می‌شود و از آن به عنوان بخشی از زندگی‌اش یاد می‌کند. همچنین، شاعر با تشبیه خود به پرنده‌ای که در دام عشق گرفتار شده، نشان می‌دهد که چگونه انرژی و زندگی‌اش به عشق معشوق مربوط می‌شود. در نهایت، او در آتش دوری، جستجوی عشق را در زندگی‌اش همواره ادامه می‌دهد.
هوش مصنوعی: از زمانی که به دنیا آمده‌ایم، جان و زندگی‌مان را وقف عشق و محبت او کرده‌ایم.
هوش مصنوعی: ما وقتی دل به دو زلف محبوب سپردیم، از چشمان‌مان دو جوی خون سرازیر شد.
هوش مصنوعی: از روی هوس مانند پرنده‌ای هوشمند به دام مصیبت دل افتادیم.
هوش مصنوعی: ای کاج، ما در این دنیا در عشق به این شکل به وجود نیامده‌ایم.
هوش مصنوعی: هرچند که غم دوری تو را از من دور کرده، اما با این حال در غم تو به نوعی خوشحال هستم.
هوش مصنوعی: چشم تو باعث مستی ماست و لب های تو مانند شراب ما را از خواب بیدار کرده است.
هوش مصنوعی: در آتش فراق، به دنبال آرامش و خنکی می‌گردیم، ولی همچنان که باد در میان خاک پراکنده می‌شود، ما هم در جستجوی آنچه خواهانیم، به هر سو می‌رویم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.