|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف زیباییهای معشوقهاش میپردازد و از تاثیرات عمیق آنها بر خود سخن میگوید. او به چشمان معشوقه اشاره میکند که باعث بیخوابیاش شده، زلفهای او که بر دلش تاثیر گذاشته، ابروهایش که او را در گوشهی محراب نگه داشته، مژگانی که او را کشته و لبهایش که دلش را مجروح کردهاند. همچنین، از زیبایی هلالی شکل او که مانند شعلهای درونش میسوزد، سخن میگوید. در کل، شاعر در این شعر غرق در عشق و زیباییهای معشوقهاش است.
هوش مصنوعی: این چه نگاهی است که باعث بیخوابی من شده و این چه مویی است که مرا به شدت بیتاب کرده است؟
هوش مصنوعی: این ابرو چه زیبایی دارد که در پشت دو تا، به آرامی در گوشهی محرابم نشسته است؟
هوش مصنوعی: این چه مژههای بلندی است که من به خاطر آن مانند کسی قربانی شدهام که به دست قصاب کشته شده است؟
هوش مصنوعی: این چه زیبایی است که وقتی به آن نگاه میکنم، قلبم به شدت تحت تأثیر قرار میگیرد و احساس درد و غم را در وجودم حس میکنم؟
هوش مصنوعی: این چه روزگار عجیبی است که مثل هلال ماه، آتش به جان وسایل و داراییهای من انداخته است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.