|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت طبیعت و عواطف انسانی اشاره میکند. ریحان و نسترن به عنوان نمادهای زیبایی، سنبل و سمن نیز به طراوت و صفای باغ اشاره دارند. همچنین، شاعر به احساسات لطیف و دردناک عاشقانه اشاره میکند که در قاب زیباییهای طبیعی نمایان میشود. در نهایت، با بیان اینکه هلالی در غم آهی میکشد، حسی از شعف و سوز در دل خانه را توصیف میکند. مجموعاً، شعر ترکیبی از زیباییهای طبیعت و عمق احساسات انسانی است.
هوش مصنوعی: با نگاهی به زیباییهای گلهای طبیعی، به نظر میرسد که ریحان با لطافتش بر نسترن تأثیر خواهد گذاشت و سنبل نیز با شوق و نشاط روی سمن خواهد افتاد. طبیعت به گونهای است که هر گیاهی زیبایی خاص خود را به دیگران منتقل میکند.
هوش مصنوعی: دختر زیبا من که با ناز و کرشمه به سمت باغ میرود، به زودی به زیباییهای باغ طعنه خواهد زد.
هوش مصنوعی: اگر هلالی ناگهان در گوشهای از اندوه نالهای سر دهد، آتشی در خانه خود به پا خواهد کرد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.