معنی طلبی، بساط صورت ته کن
بگذار حزین فسانه، ساز ره کن
در مجلس حال، قال را ره نبود
دل می خواهی زبان خود کوته کن
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
راهنمای نوار ابزار |
|
پیشخان کاربر |
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
اعلانهای کاربر |
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
لغزش به پایین صفحه |
|
لغزش به بالای صفحه |
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
نشان کردن شعر جاری |
|
ویرایش شعر جاری |
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
شعر یا بخش قبلی |
|
شعر یا بخش بعدی |
معنی طلبی، بساط صورت ته کن
بگذار حزین فسانه، ساز ره کن
در مجلس حال، قال را ره نبود
دل می خواهی زبان خود کوته کن
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به بیان حالتی از دلمشغولی و تلاطم درونی میپردازد. شاعر از ما میخواهد که مسائل ظاهری و سطحی را کنار بگذاریم و به عمق احساسات و واقعیتها توجه کنیم. او تأکید میکند که در مجلسی که نمیتوان به راحتی با کلمات صحبت کرد، باید احساسات واقعیامان را بیان کنیم و از گفتن بیهوده کلمات بپرهیزیم.
هوش مصنوعی: اگر به دنبال فهم عمیقتری از موضوعی هستی، باید از ظواهر و نشانهها دست بکشی و به عمق حقیقت برسی. بگذار تا احساسات و داستانهای غمانگیز را در دل خود تحمل کنی و خود را برای سفر و جستجو آماده کنی.
هوش مصنوعی: در این دیدار، فضایی برای گفتوگو وجود ندارد؛ اگر میخواهی دل آرامی داشته باشی، بهتر است که زبانت را کوتاه کنی و کمتر سخن بگویی.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای دل سررشتهٔ اَمَل کوته کن
خود را زبد و نیک جهان آگه کن
اول قدمی به صدق اندر ره نه
وانگاه حدیث رهروان کوته کن
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.