نیما سعیدی در ‫۲ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲۶ آبان ۱۴۰۲، ساعت ۰۲:۵۵ در پاسخ به کوروش امیری دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۶:

با سلام 

 

عزیزانم زبان شیرین فارسی زبان تفکر و تعقل است و حتی کوچکترین نکات و حروف با فکر و طمانینه کنار هم قرار گرفته اند.

 

این بنده ی کمترین شمارا دعوت میکنم به نکته ای ظریف دقت فرمایید : 

 

اولا که معنای جملات زیر کاملا متفاوت اند 

 

دست در دامن زدن 

 

دست بر دامن شدن 

 

دامن به دست داشتن

 

دست در دامن داشتن

 

همانگونه که عزیزی میفرماید : 

 

هم از تو در گریزم و هم از تو ناگزیر

دامن به دست دارم و دستم به دامن است

 

عزیزانم ، بعید است ندانید تفاوت معنی ( دست در دامن بودن ) و ( دست بر دامن بودن ) چه تفاوت عظیمی در معنای جمله ایجاد میکند که با بهانه هایی از جمله نسخه قدیمی یا مکاشفه ی شاعر قابل اغماض نیست.

 

و البته حافظ شناسان و ادبا می دانند که در اشعار دیگر بزرگانی چون مولانا ، هیچگاه دست در دامن بودن مشاهده نشده است و همواره ( دست در دامن زدن ) و یا (دست بر دامن بودن ) با معانی مورد نظر شاعر و دقیقا به جای خود ؛ آورده شده است. 

 

 

 

دامن ندارد غیر او جمله گدااند ای عمو

 

درزن دو دست خویش را در دامن شاهنشهی

 

 

 

و اینجا نیز چون کلمه (اندر ) بکار رفته و انتهای مصرع (بودن) است قطعا میبایست از ساعد استفاده شود.

 

 

 

 

 

و البته که ساعد ساقی چه از نظر معنوی کلمات چه از نظر واج آراستن و چه از نظر رسالت ساقی و چه از نظر حافظ شناسی ارجح است : 

 

پنجه با (ساعد سیمین) نه به عقل افکندم

 

غایت جهل بود مشت زدن سندان را

نیما سعیدی در ‫۲ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲۶ آبان ۱۴۰۲، ساعت ۰۲:۴۸ در پاسخ به پوریا ضرابی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۶:

دوست عزیز شما از کجا میدونید که حافظ قطعا دامن بکار برده که نظرات دیگران را با سواد حافظ مقایسه میکنید 

البته که معنی هنر در تمام کتب هم این است که هرکس به زعم خویش و مراد دل خود از آن برداشت کمد 

و صد البته با منطق ، علم ادبیات و هر خط کش دیگری که نگاه کنید باز هم کلمه ساعد درست می باشد.

فرهود در ‫۲ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲۶ آبان ۱۴۰۲، ساعت ۰۱:۳۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۳:

در تمام خوانش‌های صوتی بالا، کلمه «خرامان» را غلط می‌گویند. درستش خِرامان است.

متحیر در ‫۲ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲۶ آبان ۱۴۰۲، ساعت ۰۰:۴۰ دربارهٔ نظامی » خمسه » مخزن الاسرار » بخش ۲ - (مناجات اول) در سیاست و قهر یزدان:

پرده برانداز و برون آی فرد

گر منم آن پرده به هم درنورد

کمال دعاست.

MOSTAFA Nikroozi در ‫۲ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۲، ساعت ۲۳:۴۷ دربارهٔ قدسی مشهدی » رباعیات » شمارهٔ ۴۹۱:

چقدر زیبا 

امیرمحمد جبلی در ‫۲ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۲، ساعت ۲۳:۴۷ دربارهٔ خواجوی کرمانی » دیوان اشعار » بدایع الجمال » شوقیات » شمارهٔ ۲۳۵:

صداع به معنای مزاحمت

مهدی در ‫۲ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۲، ساعت ۲۲:۵۱ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر چهارم » بخش ۸۰ - بیان سبب فصاحت و بسیارگویی آن فضول به خدمت رسول علیه‌السلام:

مولانا با بهره بردن از وقایع زمان محمد بدنبال اهدافیست که نشان بدهد زنده شدن واقعی چیست. شراب خدایی در افراد مختلف تاثیرات متفاوتی میگذارد در آنهاییکه کاملا از ذهنیت و الودگی ذهنی رها شده و خدایی شده باشند خدایی تر شده، ذهنهای کاملا رها نشده از الودگی که به غلط تصور میکنند به خدا زنده شده اند این تصورات غلط حالشان را بدتر، الودگی دیگری بر ذهنیاتشان اضافه شده ،فاصله اشان را از خدا بیشتر خواهد کرد. عارفانی بودند که به واقع به خدا زنده نشده ولی تصور میکردند که زنده شده اند. عرفان برای اینها شده بود وسیله ای برای فخر فروشی. حال انکه فخر فروشی خودش یکی از نشانه های زنده نشدن بوده، لاجرم بر الودگی ذهنی انها افزوده و موجب فاصله بیشتر از خدا خواهد شد.

Delaram Rajabi در ‫۲ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۲، ساعت ۲۲:۴۱ در پاسخ به رضا دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۸:

توضیحات بسیار عمیق و زیبایی بود باعث شدید من کلمه به کلمه غزل رو با تمام وجود درک کنم. دست مریزاد 👏🏼

فرهود در ‫۲ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۲، ساعت ۲۱:۳۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۲:

جفان کالجواب در آیه ۱۳ سوره سبأ است.

ادبیات در ‫۲ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۲، ساعت ۲۱:۰۰ در پاسخ به مادر اميرعليي دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۸:

🌹🌹🌹🌹

ادبیات در ‫۲ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۲، ساعت ۲۰:۵۷ در پاسخ به دكتر امير محمد احمدزاده متخصص مغز و اعصاب دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۸:

من به ملکوت میروم، چه میکنی سعدی با دل ملت پارس. روحت شاد استاد سخن🌹🙏

فرهود در ‫۲ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۲، ساعت ۲۰:۳۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۸:

این مه ز کجا آمد و این روی چه روی است؟

«و این» بجای «وین»  روان‌تر به نظر می‌رسد.

فرهود در ‫۲ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۲، ساعت ۱۹:۳۶ در پاسخ به مریم دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۸۰:

ثرید معرب ترید است. هر دو درست است به معنی نان شکسته در کاسه.

فرهود در ‫۲ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۲، ساعت ۱۹:۳۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۸۰:

قَرُو گویا در اینجا به معنی چراگاه است.

فرهود در ‫۲ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۲، ساعت ۱۹:۰۵ دربارهٔ حیدر شیرازی » دیوان مونس الارواح » غزلیات » شمارهٔ ۱۶ - و له ایضا:

هواداری

Omid sharmsar در ‫۲ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۲، ساعت ۱۶:۲۹ در پاسخ به امیر دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۹۱۹:

آفرین 

Omid sharmsar در ‫۲ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۲، ساعت ۱۶:۲۶ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۹۱۹:

صائب اگه همچین زیست فوق‌العاده ای داشته واقعا باید بهش آفرین گفت؛چون سخن سرا وقتی واقعا به مرحله‌ی شاعری میرسه که سلوک شاعرانه داشته باشه.

شاعری سبک متعالی زندگیه!

خوش بحالت صائب!

 من که  شرمسار زندگی هستم!

Manouch در ‫۲ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۲، ساعت ۱۵:۲۸ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۱:

راحتتر از آنیم که ورق برگردد
مشکل نه به سجده و دعا حل گردد
بس ظلم که دیدیم و ندیدیم هنوز
آن حُر که نجات ازو میسر گردد
منوچ

جهن یزداد در ‫۲ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۲، ساعت ۱۵:۲۱ دربارهٔ فخرالدین اسعد گرگانی » ویس و رامین » بخش ۷۰ - نامهٔ دهم اندر دعاکردن و دیدار دوست خواستن:

به خاور بر نیارد آمدن روز

 

عباسی-فسا @abbasi۲۱۵۳ در ‫۲ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۲، ساعت ۱۴:۰۰ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۲۱:

درود بر مدیر فرهیخته گنجور

امروز دو سری ویرایش روی این ملمع زده ام که توضیح عرض می کنم

1- جدیدا فونت ها به گونه ای است که رسم الخط عربی را می توان در متن ها اعمال نمود و این کار بسیار ارزشمندی است. یک سری رسم الخط ها را اصلاح کردم

2- بیت اول در ترجمه تغییری دادم. چون از آبگیر در باره سواران سرگردان نمی پرسند بلکه از سواران در باره آبگیرها می پرسند (یعنی در باره ارزش آب در بیابان) مصرع دوم هم آن را کامل می کند و می گوید (از تو نمی پرسم) چون نباید توقع داشت که تو قدر آب را بدانی