حاشا که قبول خلقت از ره ببرد
کایام گهی بیارد و گه ببرد
برجاه مکن تکیه که آسیب دلی
نور از خورشید و رونق از مه ببرد
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
حاشا که قبول خلقت از ره ببرد
کایام گهی بیارد و گه ببرد
برجاه مکن تکیه که آسیب دلی
نور از خورشید و رونق از مه ببرد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به گذرایی زندگی و عدم اتکا به مقام و دنیاست. او بیان می‌کند که نباید به ثروت و جاه دل بست چون اینها به آسانی زوال‌پذیرند. در واقع، او تأکید می‌کند که نور و رونق زندگی از ایام و حوادث گرفته می‌شود و نباید دچار فریب این دنیای فانی شد.
هوش مصنوعی: هرگز نمی‌توان قبول کرد که خلقت از مسیر خود منحرف شود، زیرا گاهی به ما فرصتی می‌دهد و گاهی آن را می‌گیرد.
هوش مصنوعی: به چیزی که بسیار به آن وابسته‌ای تکیه نکن، چرا که آسیب‌های دل و عشق می‌تواند از نور خورشید و روشنی ماه بگذرد و از آنها بگذرد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ترسم که قبول خلقت از ره ببرد
ایام گهی بیارد و گه ببرد
بر جاه مکن تکیه که آسیب دلی
نور از خورشید و رونق از مه ببرد
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.