|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
|
پیشخان کاربر
|
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عواطف و احساسات عاشقانهاش صحبت میکند. او تأکید میکند که زیبایی و جذبه چشمان معشوقش او را از خواب و آرامش دور کرده است. همچنین، وجود دو ابروی معشوق را مانند محراب میداند که او را به عبادت عشق دعوت میکند. شاعر به کسی که در ظاهر آتش دیده میشود، میگوید که در واقع این آتش تنها در دل اوست و آبی در جگرش وجود ندارد. بهطور کلی، این اشعار به عمق عشق و اشتیاق شاعر اشاره دارد.
هوش مصنوعی: از شر و فتنهٔ چشمان تو، خواب به من نمیآید و جز خوشنودی و زیبایی ابروهایت، چیزی برای عبادت و معبد دل من وجود ندارد.
هوش مصنوعی: از دود و غباری که در دل من است، مشخص نیست که آتش و شعلهای در آن وجود ندارد. به این سوز و گداز من نگاه کن، که دل من همچون جگر، بیآب و بیروح است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.