گنجور

رباعی شمارهٔ ۱۶

 
حافظ
حافظ » رباعیات
 

این گل ز بر همنفسی می‌آید

شادی به دلم از او بسی می‌آید

پیوسته از آن روی کنم همدمی‌اش

کز رنگ وی‌ام بوی کسی می‌آید

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

وحـ_‗ـیـ‗_ـد نوشته:

خوش به حال حافظ که بوی کسی برایش می آید!
ولی من چی ؟!
این دو بیتو خودم گفته ام:
همـدمی نیست کـه گویـم غـم دل
نیـست یـاری کـه شـود محـــرم دل
کـاش یـا رب بـرسـد هـم نـفــسی
تـا شـود چنـد شـبی مـرحــــم دل

امین کیخا نوشته:

وحید زیبنده است ولی عزیز دل برادر ، نامت را ببین سرنوشت را برخوان وحید یعنی تنها .

اسدی نوشته:

این رباعی از حافظ نیست. در اسرار التوحید آمده و در برخی نسخ خطی قرن هفتم نیز یافت شده. خانلری نیز این رباعی را از حافظ نمیداند.

کانال رسمی گنجور در تلگرام