|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر عشق عمیق و وفاداری شاعر به معشوقاش است. او میگوید که تا زمانی که قلبش میزند، جز معشوق کسی در دلش نیست و اگر از فکر او دور شود، برایش پذیرفتنی نیست. او همچنین اشاره میکند که تنها زیبایی که برایش مهم است، چهره معشوق است و هرگز نگاهش را به چیز دیگری معطوف نخواهد کرد. در نهایت، از خدا میخواهد که پس از مرگ، تنها در کنار معشوقش باشد و هیچ چیز دیگری جز خاک درگاه او نصیبش نشود.
هوش مصنوعی: تا زمانی که دل دارم، هیچ کس نمیتواند جای تو را در قلبم بگیرد. اگر از خیال تو جدا شوم، هرگز سرم نخواهد بود.
هوش مصنوعی: به جز چهرهی تو که نشاندهندهی هنر الهی است، هیچگاه به هیچ آینهای دیگر نگاه نکنم.
هوش مصنوعی: ای پروردگار، کاش بعد از مرگ، جز خاک درگاه تو بر سرم نباشد و در زمان حیات نیز به جز نزدیکی و عبودیت تو، چیز دیگری نداشته باشم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.