ای زهره جبین نیست چو رخسار تو ماه
نه تیره شبی به سان زلف تو سیاه
خط تو دمید و شد تبه، حُسنِ رُخَت
از سنبل تر بلی شود ماه تباه
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای زهره جبین نیست چو رخسار تو ماه
نه تیره شبی به سان زلف تو سیاه
خط تو دمید و شد تبه، حُسنِ رُخَت
از سنبل تر بلی شود ماه تباه
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به زیبایی و جذابیت چهره محبوبش اشاره می‌کند و او را از دیگران ممتاز می‌داند. او با مقایسهٔ محبوب با ماه و زلفش با تاریکی شب، بر جمال و جاذبهٔ او تأکید می‌کند. همچنین، اثر خط محبوب بر زیبایی او را وصف می‌کند و آن را بیش از شگفتی‌های طبیعی می‌داند. در نهایت، شاعر به نوعی حسرت می‌خورد که زیبایی محبوبش کمتر از آن چیزی است که باید باشد و از زایل شدن این زیبایی سخن می‌گوید.
هوش مصنوعی: ای زهره، پیشانی‌ات مانند ماهی درخشان است و رخسارت به هیچ عنوان به تاریکی شب تشبیه نمی‌شود. زلف‌های تو نیز همچون شب تاریک و سیاه هستند.
هوش مصنوعی: خط تو طلوع کرد و باطل شد، زیبایی چهره‌ات از سنبل نیز زیباتر است، آیا این ماه به دردست ویران شده است؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
با روز رخ تو گرچه ای دوست چو ماه
از روز و شب جهان نبودم آگاه
بنمود چو چشم بد فروبست آن ماه
شبهای فراق تو مرا روز سیاه
اندر شش و چار غایب آید ناگاه
در هشت و دو اسب خویش دارد کوتاه
در هفتم و سوم بفرستد چیزی
اندر نه و پنج و یک بپردازد راه
گویند که معشوق تو زشتست و سیاه
گر زشت و سیاهست مرا نیست گناه
من عاشقم و دلم بر او گشته تباه
عاشق نبود ز عیب معشوق آگاه
بر دل دارد لاله یکی داغ سیاه
دارد سمن اندر زنخش سیمین چاه
بر فرق سر نرگس از زر کلاه
بر فرق سر چکاوه یک مشت گیاه
تا دست من از دامن تو شد کوتاه
دستی زده ام به دامن ناله و آه
یا در دل تو اثر کند نالهٔ من
یا خرمن عمر من بسوزد ناگاه
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.