روز اول چون حباب از همنشینیهای موج
خانه ما را بنا کردند در بالای موج
سربلندی چیست راضی شو به پستی چون خزف
تا نیفتی همچو خس دائم به دست و پای موج
قلزم عشق است و در پایان به اندک سرکشی
جامه از زنجیر میبرّند بر پهنای موج
تا بود جان در تلاطم دل خطر دارد ز خویش
در محیط عشق جای من بود یا جای موج
هر چه با دل کرد چین ابروی دلدار کرد
کشتیام قصاب طوفانی شد از دریای موج


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف عشق و چالشهای آن میپردازد و با استعارههایی چون حباب و موج، ناپایداری و بیثباتی احساسات را به تصویر میکشد. او بیان میکند که برای سربلندی باید به پستی راضی شود و از عواقب شدت احساسات خود ترس نداشته باشد. عشق را به یک قلزم تشبیه میکند که تلاطم آن ممکن است خطراتی به همراه داشته باشد، اما در عین حال جایی برای خود مییابد. شاعر در پایان اشاره میکند که عشق و دلدار در زندگیاش مانند کشتیای هستند که میان امواج طوفانی عشق سرگردانند.
هوش مصنوعی: در روز نخست، مانند حبابی که از برخورد با امواج به وجود میآید، خانه ما را در اوج امواج ساختند.
هوش مصنوعی: سربلندی چه معنا دارد اگر به پستی راضی شوی، مثل خزف که قیمتی ندارد. اینطور نمیافتیم و مانند خس (علفی که در آب شناور است) همیشه گرفتار موج نمیشویم.
هوش مصنوعی: عشق مانند دریایی وسیع است و در انتها، وقتی که کمی سرکشی کنیم، قفس و محدودیتها را کنار میزنیم و با آزادی بر روی امواج زندگی حرکت میکنیم.
هوش مصنوعی: تا زمانی که جان در تلاطم و اضطراب دل باشد، خطر از سوی خود فرد وجود دارد. آیا در دنیای عشق، جای من است یا جای موج؟
هوش مصنوعی: دلتنگی و عشق باعث شده که احساساتم به شدت درهم بریزد. این کشتی من در میان طوفانی از احساسات و امواج قلبی غرق شده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.