غم دیدم از آن کس که مرا می‌باید
ببریدم ازو تا دل من بگشاید
نادیدن او مرا همی بگزاید
گرگ آشتیی کنم چه تا پیش آید
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
غم دیدم از آن کس که مرا می‌باید
ببریدم ازو تا دل من بگشاید
نادیدن او مرا همی بگزاید
گرگ آشتیی کنم چه تا پیش آید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از غم ناشی از جدایی و بی‌خبر ماندن از محبوبش سخن می‌گوید. او از درد و دلش بیان می‌کند که این بی‌خبری وضعیتش را سخت‌تر کرده و او را در اضطراب و عذاب نگه داشته است. در این حال، شاعر به فکر آشتی با محبوب می‌افتد و نگران است که آیا این آشتی ممکن است و چه عواقبی در پی خواهد داشت.
هوش مصنوعی: غم و افسوس می‌خورم از کسی که باید او مرا از این حال و روز ناگوار نجات دهد و دل من را آرام کند.
هوش مصنوعی: اگر من او را نبینم، ممکن است به دردسر بیفتم. اگر بخواهم با گرگی که آشتی کرده‌ام، روبه‌رو شوم، چه اتفاقی خواهد افتاد؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دانی که ترا عشق چه میفرماید؟
گر نفس و هوی را تو بکشتی شاید
در بند هوای نفس اماره مباش
تا بر تو در صفای دین بگشاید
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.