عشق چون بکمال رسد عاشق از معشوق گریزان شود زیرا که داند که در ظهور او ثبور این بود عِندَظُهورِ الحَقِّ ثبُورِ الخلْقِ و آنچه گفتهاند هر عاشق را که با خود کار است معشوقه از او بیزار است برین معنی قریبست. ای عزیز در اوان ظهورصباح ضوء مصباح باطل شودو مضمحل گردد اِذا طَلَعَ الصَّباحُ حَصَلَ الاِسْتغناءُ عَنِ المِصْباح:
فَلمَّا اسْتَبانَ الصُّبحُ ادْرَجَ ضوئُهُ
باَنوارِهِ اَنوارَ ضَوءِ الکَواکبِ
یُجَرِّ عُهُم کَأسا لوابْتِلِیّ اللّظی
بِتَجریعِهِ طارَت کَاَسْرَعِ ذاهِبٍ
و آنچه گفتهاند اَلخَواصُّ بَینَ عَیشٍ وَطَیشٍ بدین معنی نزدیک است یعنی ارباب مشاهدات چون بعظمت ذوالجلال مکاشف شوند از هیبت بگدازند و چون استیلاء سلطان شهود و وجود ایشان کمتر شود از لذت بنازند اِذا کوشِفوا طاشوا و اِذا استَنْزَعَهُم رُدّوا إلیّ الحَظِّ فَعاشوا.
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عشق زمانی که به کمال میرسد، عاشق از معشوق دور میشود چرا که میداند ظهور حق موجب غم و ناکامی است. در حقیقت، هنگامی که صبح حقیقت آشکار میشود، نیاز به نور چراغ از بین میرود. در این حالت، عاشقانی که به عظمت الهی گواهی میدهند، از هیبت جلال او ذوب میشوند و لذتهای دنیوی را رها میکنند. کسانی که به این مقام میرسند، در ابتدا دچار شگفتی و ترس میشوند و سپس به لذات مادی باز میگردند.
هوش مصنوعی: زمانی که عشق به کمال برسد، عاشق از معشوق خود فاصله میگیرد، زیرا میداند که در ظهور او، ثبات و پایداری وجود ندارد. در حقیقت، زمانی که حقیقت ظاهر شود، آثار مخلوقات محو میشود. همچنین گفتهاند که هر عاشقی که درگیر خود است، معشوقش از او دلزده میشود. ای عزیز، زمانی که صبح ظهور کند، نور چراغ باطل و ناپدید میشود، چرا که با طلوع صبح، انسان از نور چراغ بینیاز میگردد.
هوش مصنوعی: وقتی که صبح روشن شد، نور آن به آرامی شروع به درخشیدن کرد و همانند نور ستارهها شد.
هوش مصنوعی: این بیت به تصویر کشیدن حالتی از نگرانی و اضطراب است که شخص در آن به نوعی امتحان یا آزمایش دچار شده و تحت فشار احساسات خود قرار دارد. او با تشبیه حالش به نوشیدن جامی پر از آتش، نشان میدهد که شدت احساساتش به اندازهای است که نمیتواند آن را تحمل کند و مانند یک فرد در حال فرار، به دنبال راهی برای رهایی از این وضعیت است.
هوش مصنوعی: این متن میگوید که آنچه در مورد ویژگیها و حالات بین زندگی و بیقراری بیان شده، به این معناست که افرادی که به عظمت خداوند دسترسی پیدا میکنند، تحت تأثیر جلال و شکوه او قرار میگیرند و دچار هیبت میشوند. وقتی که تأثیر این حال کمتر میشود و از حالت معنوی به دنیای مادی بازمیگردند، دوباره به لذت و خوشیهای دنیوی توجه میکنند. به عبارتی، وقتی که آنها به حقایق و اسرار الهی پی برده و مکاشفهای دارند، در ابتدا دچار حیرت میشوند و وقتی که از آن حالت خارج میشوند، به زندگی عادی و لذتهای دنیوی بازمیگردند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.