آب حیوان است، آن لب، یا شکر؟
یا سرشته آب حیوان با شکر؟
نی خطا گفتم: کجا لذت دهد
آب حیوان پیش آن لب یا شکر؟
کس نگوید نوش جان‌ها را نبات
کس نخواند جان شیرین را شکر
لعل تو شکر توان گفت، ار بود
کوثر و تسنیم جان افزا شکر
قوت جان است و حیات جاودان
نیست یار لعل تو تنها شکر
ای به رشک از لعل تو آب حیات
وی خجل زان لعل شکرخا شکر
وامق ار دیدی لب شیرین تو
خود نجستی از لب عذرا شکر
نام تو تا بر زبان ما گذشت
می‌گدازد در دهان ما شکر
از لب و دندان تو در حیرتم
تا گهر چون می‌کند پیدا شکر؟
تا دهانت شکرستان گشت و لب
در جهان تنگ است چون دلها شکر
من چرا سودایی لعلت شدم
از مزاج ار می‌برد سودا شکر؟
گرد لعل تو همی گردد نبات
نی، طمع دارد از آن لبها شکر
گرد بر گرد لب شیرین تو
طوطیان بین جمله سر تا پا شکر
لعل و گفتار تو با هم در خور است
باشد آری نایب حلوا شکر
طبع من شیرین شد از یاد لبت
ای عجب، چون می‌شود دریا شکر؟
لفظ شیرین عراقی چون لبت
می‌فشاند در سخن هر جا شکر
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، شاعر به ستایش زیبایی و طعم لبی که آن را به آب حیات و شکر تشبیه می‌کند، می‌پردازد. او از لذت‌های ناشی از لب معشوق سخن می‌گوید و هرگونه شیرینی و شادی را به این لب نسبت می‌دهد. شاعر در وصف این زیبایی، به مقام و ارزش جان افزای آن می‌پردازد و در نهایت، حیرت و عشق خود را از این سحر و زیبایی ابراز می‌کند. غزل پر است از تشبیهات و تصاویر زیبا که حس شکرگزاری و شادی در کنار عشق را منتقل می‌کند.
هوش مصنوعی: آیا آن لب که شیرینی دارد، بهتر است یا آب حیات؟ یا اینکه این آب حیات با شکر مخلوط شده است؟
هوش مصنوعی: من به درستی نگفتم، کجا ممکن است آب حیات راحتی و لذت را بدهد، در برابر آن لب یا شکر؟
هوش مصنوعی: هیچ‌کس نمی‌تواند لذت نوشیدن جان‌ها را وصف کند، و هیچ‌کس نمی‌تواند جان شیرین را شکر بنامد.
هوش مصنوعی: اگرچه کوثر و تسنیم (دو چشمهٔ بهشتی) خاصیت جان‌افزایی دارند، اما زبان به شکرگزاری از لعل تو (لب‌های زیبا و شیرین تو) باز می‌شود.
هوش مصنوعی: دوستت که لعلش (زیبایی او) است، قوت و جانی است که حیات ابدی به انسان می‌بخشد و در واقع او تنها شکر (نشانهٔ خوشی و شیرینی) است.
هوش مصنوعی: ای کسی که لعل تو (زبان و لبان معشوق) باعث حسادت و آرزوی زندگی جاودان دیگران شده است، و کسی که از لعل شیرینی تو خجلت‌زده است، واقعاً شکر و نعمت بزرگی است.
هوش مصنوعی: اگر وامق (شاعری مشهور) لب شیرین تو را ببیند، از لب شیرین عذرا (عشق او) خجالت می‌کشد و شرم می‌کند.
هوش مصنوعی: هرگاه نام تو بر زبان ما بیفتد، چنان می‌شود که گویی شکر در دهان ما ذوب می‌شود.
هوش مصنوعی: من از لب و دندان تو شگفت‌زده‌ام که چگونه مثل مروارید، شیرینی و طراوتی را که در دهان است، به‌وجود می‌آورد.
هوش مصنوعی: وقتی دهانت به مانند شکرستان پر از شیرینی و لذت شده، لبها در جهان تنگ و محدود هستند، مثل دلها که همواره در جستجوی شکر و طراوت هستند.
هوش مصنوعی: چرا من به خاطر زیبایی لب‌های تو، دیوانه‌وار شکر را طلب می‌کنم، در حالی که حال من نشان‌دهندهٔ دیگری است و مرا به سودا دچار کرده است؟
هوش مصنوعی: رنگ سرخ لب تو همچون گیاه می‌چرخد و به این دلیل است که از آن لبها شکر می‌طلبد.
هوش مصنوعی: طوطی‌ها که به دور لب شیرین تو پرواز می‌کنند، تمامشان از سر تا پا در شکر غوطه‌ور هستند و به نوعی شکرین‌اند.
هوش مصنوعی: لب‌های تو به مانند لعل (یاقوت)، و سخنانت شیرین هستند و این دو با هم تناسب دارند؛ حتی اگر هم کسی باشد که شکر را به جای حلوا (نوعی شیرینی) تجویز کند، واقعاً این دو ویژگی با هم جور هستند.
هوش مصنوعی: طبع و ذوق من به خاطر یاد لب تو شیرین شده است. عجیب است، چگونه ممکن است دریا شکر شود؟
هوش مصنوعی: عراقی می‌گوید که کلامش در اثر یاد لبان محبوبش شیرین و شیرین‌تر می‌شود، به‌گونه‌ای که هر جا سخن می‌گوید، حس شکرینی را منتقل می‌کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.