در چمنگر طرف دامانت صبا خواهد شکست
بررخ هربرگگل رنگ حیا خواهد شکست
کی غبار خاطر هر آسیا خواهد شدن
تخمما چون آبله درزیرپا خواهد شکست
اعتماد مامن دیگر درین وادی کجاست
گرد ما برباد خواهد رفت یا خواهد شکست
اینچنینگر شور مستی از لبتگل میکند
در لب ساغر چوبویگل صدا خواهد شکست
نقش چندین جلوه در جمعیت دل بستهاند
بیخبر آیینه مشکن رنگها خواهد شکست
ما جنون آوارگان، آشفتگی سرمنزلیم
در خم دامان زلفیگرد ما خواهد شکست
خواب اسباب جهان رانعمتی جزیأس نیست
میهمانش ناشتا از ناشتا خواهد شکست
جرات ما نیست جزگرد نفس برهم زدن
نالهگر تازد همین قلب هوا خواهد شکست
تا دهد گردون، مراد خاطر ناشاد ما
دستها ازکلفت بار دعا خواهد شکست
هرکجا گرد کسادیها شود عبرت فروش
دیده نرخ آبروی توتیا خواهد شکست
طبع ما هم ازحوادث رنگ خواهد ریختن
شوخی تمثالگرآیینه را خواهد شکست
کو دماغ جستجوهایکنار نیستی
موج ما هم دردل بحربقا خواهد شکست
نیست بنیاد تعلق آنقدر سنگین بنا
این غباروهم را یک پشت پا خواهد شکست
بیدل ازبوی خود است آخرشکست برگگل
بال مارا شوخی پرواز ما خواهد شکست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزل با ردیف «خواهد شکست» بر ناپایداری و شکستنی بودن همهچیز تکیه دارد: رنگ حیای گل، دانهٔ وجود، دل، دعا و موج هستی. بیدل جهان را سفرهای جز ناامیدی نمیداند و دلبستگی را غباری میشمارد که با یک پشت پا از میان میرود. در پایان میگوید همانگونه که گل از بوی خود پراکنده میشود، شکست ما نیز از درون خود ما و از شوق پروازمان است.
هوش مصنوعی: اگر باد صبا در باغ گوشهٔ دامن تو را بشکند و چین دهد، رنگ شرم و حیا بر چهرهٔ هر برگ گل خواهد شکست؛ یعنی گل از دیدن جلوهٔ تو شرمنده و بیرنگ میشود.
هوش مصنوعی: دانهٔ وجود ما هرگز آرد نمیشود تا غبار خاطر آسیا شود؛ بلکه مانند تاول زیر پا خواهد ترکید. یعنی ما در همین راه رنج نابود میشویم و به نتیجهای نمیرسیم.
هوش مصنوعی: در این وادی، پناهگاه دیگری که بتوان به آن اعتماد کرد کجاست؟ سرانجام گرد وجود ما یا به باد خواهد رفت یا خواهد شکست.
هوش مصنوعی: اگر شور مستی اینگونه از لب تو بشکفد، صدای ساغر بر لبش مانند بوی گل خاموش و شکسته خواهد شد؛ یعنی مستی لب تو جام شراب را از جلوه میاندازد.
هوش مصنوعی: نقش جلوههای بسیاری در جمعیت و یکپارچگی دل نهاده شده است؛ ای بیخبر، آینهٔ دل را مشکن، که با شکستن آن همهٔ این رنگها و نقشها نیز شکسته و نابود میشود.
هوش مصنوعی: ما آوارگان جنونیم و منزل نهایی ما آشفتگی است؛ گرد وجود ما در خم دامن زلفی آرام خواهد گرفت.
هوش مصنوعی: خوان اسباب جهان نعمتی جز ناامیدی ندارد؛ مهمان آن سفره با ناشتایی روزهاش را میگشاید، یعنی گرسنه میآید و گرسنه میرود.
هوش مصنوعی: دلیری ما چیزی جز پریشان کردن گرد نفس نیست؛ اگر نالهمان هم یورش برد، فقط قلب هوا را میشکند و اثری بیش از آن ندارد.
هوش مصنوعی: تا روزی که آسمان آرزوی دل غمگین ما را برآورد، دستهایمان از رنج و سنگینی بار دعا خواهد شکست.
هوش مصنوعی: هر جا که گرد بیرونقی و کسادی مایهٔ عبرت شود، چشم ارزش و آبروی توتیا را میشکند؛ یعنی حتی سرمهٔ گرانبها هم در آنجا بیقدر میشود.
هوش مصنوعی: طبع ما نیز از رویدادهای روزگار رنگ خواهد باخت، چنانکه شوخی و جنبش تصویر آینه را میشکند.
هوش مصنوعی: کجا حوصلهٔ جستوجوی ساحل نیستی داریم؟ موج وجود ما نیز سرانجام در دل دریای بقا آرام میگیرد و فرو میشکند.
هوش مصنوعی: بنیاد دلبستگی به دنیا آنقدر سنگین و استوار نیست؛ این غبار پندار را با یک پشت پا زدن میتوان شکست.
هوش مصنوعی: ای بیدل، سرانجام برگ گل از بوی خودش پراکنده و شکسته میشود؛ بال ما را نیز شوخی و شتاب پرواز خودمان خواهد شکست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بیتو در هرجا دل صبر آزما خواهد شکست
شیشهٔکهسار درگرد صدا خواهد شکست
خار خار حسرت دیدار توفان میکند
صدنیمژگاننگه دردیدههاخواهدشکست
حیرتی زان جلوه ستازد به میدان خیال
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.