دردا که ندیدیم وصال رخ دلدار
هجرآمد و آورد غم و محنت بسیار
خون گریه کنم تا بگشایم گره از کار
دردا که مرا خون دل و دیده قرین شد
چه بد رفتاری ای چرخ
چه کج رفتاری ای چرخ
سر کین داری ای چرخ
نه دین داری نه آیین داری ای چرخ
وان باغ که بودست پر از مرغ خوش الحان
امروز چرا گشت نشیمنگه زاغان
افسوس زمانی که چنان بود و چنین شد
چه بد رفتاری ای چرخ
چه کج رفتاری ای چرخ
سر کین داری ای چرخ
نه دین داری نه آیین داری ای چرخ
آن آهوی خوش خط و نکوخال که در دشت
گه راند سوی جوی و گهی تاخت به گلگشت
با خاطر آسوده همی رفت و همی گشت
امروز چرا طعمهٔ شیران عرین شد
چه بد رفتاری ای چرخ
چه کج رفتاری ای چرخ
سر کین داری ای چرخ
نه دین داری نه آیین داری ای چرخ
آن تخت که بُد جای کیومرث و فریدون
وان ملک که بُد وسعتش از حوصله بیرون
وان تاج که بد بر سرکیخسرو، اکنون
مطموع عدو گشت و خراب از ره کین شد
چه بد رفتاری ای چرخ
چه کج رفتاری ای چرخ
سر کین داری ای چرخ
نه دین داری نه آیین داری ای چرخ
یاران ز حمیت به سوی مرگ دویدند
در راه شرف از سر و جان دست کشیدند
در خون خود اندر طلب فخر طپیدند
گلرنگ ز خون همه سیمای زمین شد
چه بد رفتاری ای چرخ
چه کج رفتاری ای چرخ
سر کین داری ای چرخ
نه دین داری نه آیین داری ای چرخ
امروز ز بی حسی ما کار خرابست
بنیاد کهن سال وطن بر سر آبست
امروز مرا دیده ازین غصه پر آبست
کاین خاطر آسوده چرا زار و حزین شد
چه بد رفتاری ای چرخ
چه کج رفتاری ای چرخ
سر کین داری ای چرخ
نه دین داری نه آیین داری ای چرخ
یک روز وطن رشگ گلستان جنان بود
اقبال من از طالع مشروطه جوان بود
آن روز مرا حال دل خسته چنان بود
امروز مرا حال دل خسته چنین شد
چه بد رفتاری ای چرخ
چه کج رفتاری ای چرخ
سر کین داری ای چرخ
نه دین داری نه آیین داری ای چرخ
خصمان ز دو جانب سوی ما رخش دوانند
بر مرگ وطن، ناخلفان فاتحه خوانند
اعدای جفاکار چرا سخت کمانند
گردون ز چه بر قصد دل ما به کمین شد
چه بد رفتاری ای چرخ
چه کج رفتاری ای چرخ
سر کین داری ای چرخ
نه دین داری نه آیین داری ای چرخ
بیچاره وطن خسته و آواره و فرد است
رخسارهٔ ما از غم این واقعه زرد است
ای حزب دموکرات کنون وقت نبرد است
کز سستی ما، مام وطن گوشهنشین شد
چه بد رفتاری ای چرخ
چه کج رفتاری ای چرخ
سر کین داری ای چرخ
نه دین داری نه آیین داری ای چرخ



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر "ای چرخ" به نقد سرنوشت و ناملایمات زندگی پرداخته و به چرخ فلک به عنوان نمادی از بیعدالتی و بد رفتاری استشهاد میکند. شاعر از درد فراق و غم هجران مینالد و به یاد ایام خوش که زندگی را پر از شادی و زیبایی کرده بود، میپردازد. او از خراب شدن وطن و بدبختیهای مردم سخن میگوید و با اشاره به وقایع ناگوار تاریخی، به فساد و سستی احزاب و بیتوجهی به منافع کشور انتقاد میکند. در نهایت، شاعر با حالتی مملو از غم و اندوه، نارضایتی خود را نسبت به زمانه و چرخ فلک ابراز میکند.
هوش مصنوعی: افسوس که به دیدار روی معشوق نرسیدیم.
هوش مصنوعی: دوری و جدایی آمد و اندوه و رنج فراوان با خود آورد.
هوش مصنوعی: خون میگریم تا شاید گرهی از کار بستهام باز شود.
هوش مصنوعی: افسوس که خون دل و اشک خونین چشم همراه همیشگی من شد.
هوش مصنوعی: ای روزگار، چه بدرفتار هستی!
هوش مصنوعی: ای روزگار، چه کجرو و ناراست رفتار میکنی!
هوش مصنوعی: ای روزگار، تو سر دشمنی و کینهتوزی داری.
هوش مصنوعی: ای روزگار، نه دین و ایمانی داری و نه قاعده و رسمی را رعایت میکنی.
هوش مصنوعی: آن باغی که پیشتر پر از پرندگان خوشآواز بود،
هوش مصنوعی: چرا امروز جایگاه زاغها شده است؟ (کنایه از آنکه کشور، که روزی جای نیکان بود، به دست بدان افتاده است.)
هوش مصنوعی: افسوس بر روزگاری که آنچنان خوب بود و اینچنین بد شد.
هوش مصنوعی: ای روزگار، چه بدرفتار هستی!
هوش مصنوعی: ای روزگار، چه کجرو و ناراست رفتار میکنی!
هوش مصنوعی: ای روزگار، تو سر دشمنی و کینهتوزی داری.
هوش مصنوعی: ای روزگار، نه دین و ایمانی داری و نه قاعده و رسمی را رعایت میکنی.
هوش مصنوعی: آن آهوی خوشنقش و زیباخال که در دشت بود،
هوش مصنوعی: گاهی به سوی جوی آب میرفت و گاهی به گردش در گلزار میتاخت،
هوش مصنوعی: با خیال آسوده میرفت و گردش میکرد.
هوش مصنوعی: چرا امروز شکار و خوراک شیران بیشه شده است؟ (کنایه از آنکه ایران آسوده و زیبا گرفتار زورمندان و بیگانگان شده است.)
هوش مصنوعی: ای روزگار، چه بدرفتار هستی!
هوش مصنوعی: ای روزگار، چه کجرو و ناراست رفتار میکنی!
هوش مصنوعی: ای روزگار، تو سر دشمنی و کینهتوزی داری.
هوش مصنوعی: ای روزگار، نه دین و ایمانی داری و نه قاعده و رسمی را رعایت میکنی.
هوش مصنوعی: آن تخت پادشاهی که جایگاه کیومرث و فریدون، شاهان کهن ایران، بود... (جمله در بند بعدی ادامه مییابد.)
هوش مصنوعی: و آن سرزمینی که پهناوریاش از اندازهٔ تصور بیرون بود.
هوش مصنوعی: و آن تاجی که روزگاری بر سر کیخسرو بود، اکنون...
هوش مصنوعی: همهٔ اینها اکنون مورد طمع دشمن شده و از روی کینه ویران گشته است.
هوش مصنوعی: ای روزگار، چه رفتار بدی داری!
هوش مصنوعی: ای روزگار، چه کجرفتار و ناراستی!
هوش مصنوعی: ای روزگار، تو سر دشمنی و کینه داری.
هوش مصنوعی: ای روزگار، نه دینی داری و نه آیین و قاعدهای.
هوش مصنوعی: یاران از روی غیرت و تعصب وطن به سوی مرگ شتافتند.
هوش مصنوعی: در راه شرف و آبرو از سر و جان خود گذشتند.
هوش مصنوعی: در طلب افتخار در خون خود غلتیدند و جان دادند.
هوش مصنوعی: چهرهٔ زمین از خون آنان سرخ و گلگون شد.
هوش مصنوعی: ای روزگار، چه رفتار بدی داری!
هوش مصنوعی: ای روزگار، چه کجرفتار و ناراستی!
هوش مصنوعی: ای روزگار، تو سر دشمنی و کینه داری.
هوش مصنوعی: ای روزگار، نه دینی داری و نه آیین و قاعدهای.
هوش مصنوعی: امروز به سبب بیدردی و بیحسی ما کار کشور تباه شده است.
هوش مصنوعی: بنیاد دیرینهٔ وطن سست و ناپایدار شده و در خطر فروریختن است.
هوش مصنوعی: امروز چشمانم از این اندوه پر از اشک است.
هوش مصنوعی: که چرا این دل آسوده اینچنین نالان و غمگین شده است.
هوش مصنوعی: ای روزگار، چه رفتار بدی داری!
هوش مصنوعی: ای روزگار، چه کجرفتار و ناراستی!
هوش مصنوعی: ای روزگار، تو سر دشمنی و کینه داری.
هوش مصنوعی: ای روزگار، نه دینی داری و نه آیین و قاعدهای.
هوش مصنوعی: روزگاری میهن ما چنان آباد و خرم بود که باغ بهشت بر آن رشک میبرد.
هوش مصنوعی: بخت و اقبال من از برکت آغاز مشروطه تازه و شاداب بود.
هوش مصنوعی: آن روز حال دل رنجور من چنان خوش و امیدوار بود.
هوش مصنوعی: اما امروز حال دل خستهٔ من به این روز تلخ و پریشان افتاده است.
هوش مصنوعی: ای فلک، چه رفتار بدی با ما داری.
هوش مصنوعی: ای فلک، چه رفتار ناراست و کجی داری.
هوش مصنوعی: ای فلک، تو قصد دشمنی و کینهتوزی داری.
هوش مصنوعی: ای فلک، نه دین و ایمانی داری و نه قاعده و آیینی را رعایت میکنی.
هوش مصنوعی: دشمنان از دو سو اسبهای خود را به سوی ما میتازانند و بر ما حمله میآورند.
هوش مصنوعی: فرزندان ناشایست میهن بر مرگ وطن فاتحه میخوانند و آن را از دسترفته میشمارند.
هوش مصنوعی: چرا دشمنان ستمگر اینقدر نیرومند و سختکوشاند؟
هوش مصنوعی: و چرا روزگار برای آسیب زدن به دل ما به کمین نشسته است؟
هوش مصنوعی: ای فلک، چه رفتار بدی با ما داری.
هوش مصنوعی: ای فلک، چه رفتار ناراست و کجی داری.
هوش مصنوعی: ای فلک، تو قصد دشمنی و کینهتوزی داری.
هوش مصنوعی: ای فلک، نه دین و ایمانی داری و نه قاعده و آیینی را رعایت میکنی.
هوش مصنوعی: میهن بیچاره خسته و آواره و بییاور مانده است.
هوش مصنوعی: چهرهٔ ما از اندوه این پیشامد زرد و رنگپریده شده است.
هوش مصنوعی: ای حزب دموکرات، اکنون هنگام جنگیدن و ایستادگی است.
هوش مصنوعی: زیرا از سستی و کوتاهی ما، مادر وطن خانهنشین و درمانده شده است.
هوش مصنوعی: ای فلک، چه رفتار بدی با ما داری.
هوش مصنوعی: ای فلک، چه رفتار ناراست و کجی داری.
هوش مصنوعی: ای فلک، تو قصد دشمنی و کینهتوزی داری.
هوش مصنوعی: ای فلک، نه دین و ایمانی داری و نه قاعده و آیینی را رعایت میکنی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.