نان و حلوا چیست؟ ای فرزانه مرد
منصب دنیاست، گرد آن مگرد
گر بیالایی از او دست و دهان
روی آسایش نبینی در جهان
منصب دنیا نمیدانی که چیست؟
من بگویم با تو، یک ساعت بایست
آنکه بندد از ره حق پای مرد
آنکه سازد کوی حرمان جای مرد
آنکه نامش مایهٔ بدنامی است
آنکه کامش، سر به سر، ناکامی است
آنکه هر ساعت، نهان از خاص و عام
کاسهٔ زهرت فرو ریزد به کام
بر سر این زهر روزان و شبان
چند خواهی بود لرزان و تپان؟
منصب دنیاست، ای نیکونهاد!
آنکه داده خرمن دینت به باد
منصب دنیاست، ای صاحب فنون!
آنکه کردت این چنین، خوار و زبون
ای خوش آن دانا که دنیا را بهشت
رفت همچون شاه مردان در بهشت
مولوی معنوی در مثنوی
نکتهای گفته است، هان تا بشنوی:
« ترک دنیا گیر تا سلطان شوی
ورنه گر چرخی تو، سرگردان شوی
زهر دارد در درون، دنیا چو مار
گرچه دارد در برون، نقش و نگار
زهر این مار منقش، قاتل است
میگریزد زو هر آن کس عاقل است»
زین سبب، فرمود شاه اولیا
آن گزین اولیا و انبیا:
حب الدنیا، رأس کل خطیة
و ترک الدنیا رأس کل عبادة



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شیخ بهایی به انتقاد از کسانی میپردازد که به مناصب دنیوی و موقعیتهای اجتماعی متکی هستند و تصریح میکند که این دنیا زودگذر و آغشته به زهر است. او به انسانها هشدار میدهد که درپی لذتهای زودگذر و فریبنده دنیایی نروند، زیرا این امر منجر به ناکامی و بدنامی خواهد شد. شاعر به تجربههای بزرگانی چون مولوی اشاره میکند که به ترک دنیا برای رسیدن به مقامهای معنوی تأکید دارند و یادآور میشود که عشق به دنیا، اساس تمامی خطاهاست. در نهایت، او توصیه میکند که برای نجات از دامها و رنجهای دنیوی، سایهای از دنیا را رها کرده و به سوی کمالات معنوی گرایش پیدا کنند.
هوش مصنوعی: نان و حلوا نماد لذتها و نعمتهای دنیوی است. شاعر به شخص با مقام و منصب هشدار میدهد که به این نعمتهای فانی و زودگذر وابسته نباشد و به دنبال آنها نرود.
هوش مصنوعی: اگر بهخاطر او (منصب دنیا) دست و دهانت را بیالایی (به او احترام بگذاری و برایش زحمت بکشی)، در این صورت هیچ آسایش و راحتی در جهان نخواهی دید.
هوش مصنوعی: منصب دنیوی را نمیشناسی؟ بگذار من به تو بگویم، برای فهم این موضوع یک ساعت باید صبر کنی.
هوش مصنوعی: کسی که به منافع دنیوی میپردازد و از راه حقیقت فاصله میگیرد، در واقع کمتر از یک مرد واقعی است، چرا که او با این کار، مسیر ناامیدی و دوری از سعادت را برای خود برگزیده است.
هوش مصنوعی: شخصی که نامش باعث رسوایی و بدنامی دیگران میشود، کسی است که در زندگی خود به طور کامل با ناکامی و عدم موفقیت روبهرو است.
هوش مصنوعی: کسی که همیشه و به طور پنهانی، برای دیگران (هم مرفهها و هم فقیران) زهر خود را به خورد آنها میدهد، به آنها آسیب میزند.
هوش مصنوعی: بر سر این روزها و شبها که پر از نیرنگ و مکر هستند، چه فایدهای دارد که همیشه نگران و مضطرب باشی؟
هوش مصنوعی: منصب دنیوی، ای انسان نیکوکار! کسی که باعث شده تا داراییهای دینت به باد برود (از بین برود).
هوش مصنوعی: ای صاحب علم و دانش! کسی که به خاطر مقام و منصب دنیوی به این حال و روز افتاده، ذلیل و بیارزش شده است.
هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که مانند یک عالم و دانا دنیا را همچون بهشتی میداند و از آن بهره میبرد، همانطور که شاه مردان، علی (ع)، در بهشت به سر میبرد.
هوش مصنوعی: مولوی معنوی در مثنوی نکتهای را بیان کرده که باید توجه کرد.
هوش مصنوعی: اگر دنیا را رها کنی و به معنویات بپردازی، به مقام و سلطنت میرسی؛ اما اگر به دنیا روی بیاوری و تنها در جستجوی لذتهای آن باشی، در بیخبری و سردرگمی خواهی ماند.
هوش مصنوعی: دنیا همچون ماری است که در درونش زهر وجود دارد و با اینکه از بیرون زیبایی و نقش و نگار جذابی دارد، اما در واقع خطرناک و مضر است.
هوش مصنوعی: دنیا مانند ماری است که در ظاهر زیبا و نقش و نگار دارد، اما باطناً زهرآگین و کشنده است. هر کس عاقل باشد از این زهر دوری میکند و از آن میگریزد.
هوش مصنوعی: به همین دلیل، شاه اولیا (خدا) گفته است که برگزیدهٔ اولیا و پیامبران را به خاطر این موضوع (دوری از زرق و برق دنیا) انتخاب کرده است.
هوش مصنوعی: دوستی و عشق به دنیا، سرآغاز هر اشتباهی است و کنار گذاشتن دنیا، سرآغاز هر عبادتی به شمار میآید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.