|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این بیتها به زیبایی و لذتهای ناشی از نوشیدن شراب و تأثیر آن بر روح و جان انسان اشاره دارند. صحبت از پویا بودن احساسات و زیباییهای ناشی از باده و همچنین دلیلی است برای اینکه انسانها از زیباییها و لذتهای زندگی بهرهمند شوند. در واقع، این اشعار میخواهند بگویند که حتی اگر چیزی از دست برود، ارزش آن هنوز در یاد و خاطر باقی میماند.
هوش مصنوعی: صورت تو که طعم شراب لاله را به یاد میآورد، به خاطر نور و تابش شراب، اشکهای زیبا و درخشان نیز از آن نشأت میگیرد.
هوش مصنوعی: دستی که پیالهای از تو گرفت، حتی اگر خاک هم بشود، میتواند باعث رویش پیالهای جدید شود.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دشت از مجنون که لاله میروید از او
ابر از دهقان که ژاله میروید از او
طوبی و بهشت و جوی شیر از زاهد
ما و دلکی که ناله میروید از او
رویت که زباده لاله می روید از او
وز تاب شراب ژاله می روید از او
دستی که پیاله ای زدست تو گرفت
گر خاک شود، پیاله می روید از او
رویی که عرق چو ژاله میروید از او
تاثیر می دو ساله میروید از او
گر حسرت داغ وی برد دیده به خاک
تا دامن محشر لاله میروید از او
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.