|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این ابیات به نوعی از احساسات و نگرانیهای شخصی اشاره دارد. گوینده احساس میکند که درگیر یک رابطه یا وضعیت ناخوشایند است و به همین خاطر با اضطراب و تردید در مورد سرنوشت آن وضعیت به فکر فرو رفته است. در نهایت، از عریانی و بیپناهی خود ابراز نارضایتی میکند و این را نتیجهی وابستگی به چیزهایی میداند که خودشان آنها را در اختیار ندارند.
هوش مصنوعی: اگر در دلم غم و اندوهی باشد و نتوانم آرامش یابم، حتی اگر به خاطر عشق و محبت به کسی جانم را نیز فدای او کنم، باز هم از لطف و محبت آن کسی که دوستش دارم بینصیب نخواهم ماند.
هوش مصنوعی: ما از لباسهایی که به ما تعلق ندارند، بیپوشش و عریان هستیم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.