رفت سوی آسیائی بوسعید
آسیا را دید در گشتن مزید
ساعتی استاد آخر بازگشت
با گروه خویش صاحب راز گشت
گفت هست این آسیا استاد نیک
چشم نامحرم نمیبیند ولیک
زانکه با من گفت این ساعت نهان
کاین زمان صوفی منم اندر جهان
در تصوف گر تو رنجی میبری
من بسم پیر تو در صوفیگری
روز و شب در خود کنم دایم سفر
پای بر جایم ولیکن در گذر
گرچه میجنبم نمیجنبم ز جای
میروم از پا بسر از سر بپای
میستانم بس درشت از هر کسی
میدهم بس نرم و میگردم بسی
گر همه عالم شود زیر و زبر
نیست جز سرگشتگی کارم دگر
لاجرم پیوسته در کار آمدم
کار را همواره هموار آمدم
همچو من شو گر تو هستی مرد کار
ورنه بنشین چون نداری دردکار
کار او پیوسته اندر جان نشست
یک نفس بی کار مینتوان نشست
او چو میداند که کار از بهر اوست
گر برای او بخون گردم نکوست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: ابوسعید ابوالخیر گردش پیوستهٔ آسیابی را میبیند و به یارانش میگوید که آسیا در نهان به او گفته صوفی راستین اوست. آسیا خود را پیر راه معرفی میکند: بر جای خود ثابت است اما همواره در درون سفر میکند، درشتی را میگیرد و نرمی پس میدهد و جز سرگشتگی کاری ندارد. نتیجهٔ حکایت این است که مرد راه باید چون آسیا پیوسته و بیدعوی در کار و سیر درونی باشد و رنج این راه را چون برای دوست است نیکو بداند.
هوش مصنوعی: ابوسعید ابوالخیر به سوی آسیابی رفت و دید که سنگ آسیا پیوسته و پرشتاب میچرخد.
هوش مصنوعی: آن استاد ساعتی آنجا ایستاد و سرانجام بازگشت و با یاران خود رازی را در میان گذاشت.
هوش مصنوعی: گفت: این آسیا استادی نیک و آموزگاری کامل است، اما چشم نامحرم و بیگانه با راز این را نمیبیند.
هوش مصنوعی: زیرا همین ساعت پنهانی به من گفت که در این روزگار صوفی راستین در جهان منم.
هوش مصنوعی: آسیا گفت: اگر تو در راه تصوف رنج میکشی، من برای پیر و راهنمایی تو در صوفیگری بسندهام.
هوش مصنوعی: شب و روز همواره در درون خود سفر میکنم؛ پایم بر جای خود استوار است، ولی پیوسته در حرکت و گذرم. اشاره به «سفر در وطن» صوفیان است.
هوش مصنوعی: هرچند میجنبم، از جای خود جدا نمیشوم و همواره از پا تا سر و از سر تا پا در گردشم.
هوش مصنوعی: از هر کسی دانهٔ درشت و زبر میگیرم و آن را نرم و آرد کرده پس میدهم و بسیار میچرخم؛ یعنی درشتی مردم را با نرمی پاسخ میدهم.
هوش مصنوعی: اگر همهٔ جهان زیر و رو شود، کار من جز سرگشتگی و گردیدن چیز دیگری نیست.
هوش مصنوعی: ناچار همیشه سرگرم کار بودهام و کار را همواره هموار و نرم و بیناهمواری انجام دادهام.
هوش مصنوعی: اگر مرد کاری، مانند من باش؛ وگرنه که درد و دغدغهٔ کار نداری، بنشین و دعوی مکن.
هوش مصنوعی: کار و طلب او همیشه در جان نشسته است و حتی یک دم نمیتوان بی کار نشست.
هوش مصنوعی: چون او میداند که همهٔ کار برای اوست، اگر در راه او به خون بغلتم و جان بدهم نیکوست؛ یعنی رنج و گردش در راه دوست پسندیده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.