|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از اهمیت اتحاد و همدلی سخن میگوید و با استفاده از تشبیه به ذرات، به این نکته اشاره میکند که اگر همه ما مانند ذراتی کوچک به هم بپیوندیم، میتوانیم به وجود خاصی دست یابیم. او از قافلهسالار عدم میخواهد که با نواختن طبل، توجه را به مسیر وجود جلب کند و به این ترتیب، برای ما امکان تجربه وجود را فراهم آورد. در واقع، شاعر به دنبال ایجاد شور و نشاط و حرکت در مسیر زندگی است.
هوش مصنوعی: اگر ما همه مانند ذرهها خود را کوچک و ناتوان بدانیم، به وجود ذرههای بزرگ و برجستهای افتخار خواهیم کرد.
هوش مصنوعی: ای رهبر دنیای بیوجود، به صدا درآور؛ تا ما به سفر در دنیای واقعی و موجود ادامه دهیم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.