|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف شرایط دشوار عشق و احساساتی اشاره دارد که انسان در این راه تجربه میکند. شاعر با تشبیه عشق به شمع، بیان میکند که نمیتوان در خطر و سختی عشق زندگی کرد. همچنین، دل مرده یا عاشق بیخبر را به مردی بیجان تشبیه میکند که نمیتواند بدون احساس عشق زندگی کند. در نهایت، به این نتیجه میرسد که در درد و رنج عشق، مانند شمع در نور سحر، زندگی ممکن نیست.
هوش مصنوعی: در عشق نمیتوان مانند شمع زندگی کرد، زیرا عشق خطراتی دارد که مانع از ادامه حیات میشود. وقتی خود را بهگونهای در عشق محو کنی که به شمع تبدیل شوی، دیگر نمیتوانی به زندگی ادامه دهی.
هوش مصنوعی: دل مرده، مانند مرد بیخبر، نمیتواند در حالت احتضار بمیرد؛ همانطور که شمع در سپیدهدم نمیتواند زندگی کند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.