|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عاطفه و احساس خود نسبت به محبوب سخن میگوید. او بیان میکند که دلش به نرمیش مانند موم است و بدون حضور محبوبش، دچار درد و سوزش شده است. او همچنین اشاره میکند که دیدن چهره محبوبش برایش مانند روشنایی شمع است و این دوری باعث میشود که احساس گرما و زندگی را از دست بدهد. در کل، شعر احساسی عمیق از عشق و اندوه ناشی از فراق را منتقل میکند.
هوش مصنوعی: دل من به اندازهای نرم و حساس شده که بدون تو همچون موم میماند و در اثر اشتیاق و دوری از تو، احساس شرم و سوزش میکنم.
هوش مصنوعی: از دور که به تو نگاه میکنم، مانند شمعی در تاریکی هستم. به همین دلیل، دوری تو برایم مثل آبی گرم است که برای من دردآور شده است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.