|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این ابیات poetic، شاعر به زیبایی صبح اشاره میکند که هنوز حال و هوای شب را دارد و از ماهتاب صحبت میکند. او میگوید در شیشهی او شراب وجود دارد و به این دلیل نمیخندد. همچنین، مدعی است که تیغی در دست دارد و با یادآوری این نکته به مخاطب میگوید که نباید بخندد، زیرا در جایی که او قرار دارد، آفتاب در انتظار است. این گفتهها با ترکیب خیال و واقعیت، حالتی زیبا و غمناک ایجاد میکند.
هوش مصنوعی: ای صبح هنوز نور ماه در آسمان میدرخشد، در شیشهٔ ما که به نظر میرسد شراب است، لبخند نزن.
هوش مصنوعی: تو که با قلم خود در دل دیگران میکشی، چرا میخندی؟! مگر نمیدانی که نور خورشید و زیباییهای طبیعت در آغوش توست؟ پس به خود مغرور نباش و گمان نکن که در این زیباییها تنها تویی.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply flag link
reply flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.